FETHİYE TABİAT KADINLARI YÜRÜYÜŞ GRUBU
BABADAĞ LİKYA YOLU 1.ETAP KİRMEDEN, KOZAĞAÇ, MONTANA, YAĞMURLA DANS YÜRÜYÜŞÜ;
KÖŞE YAZISI: MİHRİBAN ARSLAN
Bu gün 50 kadın yağmur altında ıslanmanın ruhumuza vereceği özgürlük hissiyatını doya doya yaşamak için çıktık yollara
Fethiye’ den servislerle Faralya ya doğru yola çıktık. Faralya girişinden Kirme mahallesine sağa sapan yola doğru ilerledik. İlk önce Kirme üzerinde ki yolun kenarında doğanın içinde bir alanda durup kahvaltı için mola verdik. Fethiye’den çıktığımıza parçalı bulutlu olan hava, Kirme’ye yaklaştığımız da tamamen kapanmış gökyüzünü kara bulutlar kaplamıştı. Denizin üzerinde şimşekler çakıyordu.
Yanımızda getirdiğimiz termos çaylar ve yiyeceklerle kahvaltımızı yapıp..tekrar servislere binip Kirme mahallesine ulaştık. Kirme’den başlayacağımız yürüyüş Kozağaç’dan devam edip Montana’da sona erecekti. Kapalı güneşsiz hava bir kış sporu olan doğa yürüyüşü için en keyifli hava idi, 50 kadın keyifli bir şekilde yürüyüşümüze başladık. şarkılar türküler eşliğinde Kozağaç köyü yakınlarına yaklaştığımız sıralarda yağmur hafif hafif kendini hissettirmeye başlamıştı.yağmurluklarımızı giymek için Kozağaç girişinde olan sonbahar rengine bürünmüş kavakların altında mola vermeyi planlamışken .. buna fırsat bile bulamadan şiddetli sağanak yağmur hepimizi sırılsıklam etmişti.. durulacak gibi değildi Kozağaç’a kadar durmadan devam edip bir evin çatısının altına sığınıp şiddetli yağmurun hafiflemesini bekledik..sağanak şiddetini devam ettirirken bir kısmımız yağmurun altına geçerek müzik eşliğinde dans edip ruhumuzu doğaya özgür bıraktık.
Bir süre sonra yağmur hızını azaltınca, yolumuza devam ettik. Kozağacı geçerek Likya yolu patikasına bağlanan yola girdik. Yağış kesilmeye başlamıştı..bundan istifade. Gözüme kestirdiğim uçurum kenarındaki manzarası muhteşem alana doğru ilerledik. Likya yolundan bir süre ayrılmış olduk. Oraya vardığımızda gerçekten doğru bir karar verdiğimi anladım. Görülmeye değer bir doğa parçasıydı. Ateş için odun yığınağı ve ocak vardı ve ani bir kararla öğle yemeği molamızı burada vermeye kara verdik. Çünkü bizi daha sonra nasıl bir hava bekliyor kestiremiyorduk. Hemen büyük bir ateş yakıldı, ıslanan kıyafetler kurutulmaya başladı. Sucuk ekmekler közde kahveler yenildi içildi, mola alanından ayrılmak üzere iken tekrar sağanak yağmur tüm şiddetiyle başladı. Hatta ilkinden çok daha fazla şiddetli idi. Gözümüzü bile açmamız imkânsızdı önümüzü zor görüyorduk. Likya yolunu kahverengi çamurlu suları ile sel götürüyordu. O anları telefonlarımızı çıkartıp görüntülememiz imkânsızdı, Montana’ya kadar hiç mola vermeden yürüyüşümüze devam ettik, çok şükür ki yağmurdan ve çamurdan kayganlaşan Likya yolunda düşen sakatlanan olmadan bu unutulmaz yürüyüşü başarıyla tamamladık. Bizim için unutulmaz bir tecrübe ve macera olmuştu. Yol bitmiş güneş açmıştı. Evlerimize ıslak, üşüyor ve mutlu, huzurlu, zoru başarmanın gururu içinde dönüyorduk.








































