YAZARLARLA RÖPORTAJ / HAKAN BİROL SORUYOR
KIYMETLİ YAZARLARIMIZ CEVAPLIYOR
www.hakanbirol.com
Merhaba değerli okuyucularımız. Her hafta bir yazarla röportaj köşemizde bu hafta “Hayal et”, “Yolculuk” ve “Hancının Seyir Defteri” kitaplarıyla tanıdığımız “Orçun Oğlakcıoğlu” var.
Merhabalar Orçun Bey, öncelikle röportaj teklifimizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz. Bize kendiniz ve ilgi alanlarınız hakkında bilgi verir misiniz?
Merhaba. En zoru insanın kendisinden bahsetmesi. Denizli’de doğup, Ankara’da İnşaat mühendisliği eğitimimi tamamlayarak 1998’de İstanbul’da iş hayatına başladım. Bütün eğitim sürecimiz maddi Dünyaya dönük olduğu için, manevi Dünyamı besleyen yazarlık ve Edebiyatla biraz geç buluştum. Ama İnsan zaman içinde bir şekilde dengede kalmak için bildiklerini hatırlıyor diyebilirim.
“Hancının Seyir Defteri” kitabınızdan bahsedecek olursak eserinizde okuyucularımızı neler bekliyor?
Hancının Seyir Defteri aslında çıkılan uzun bir yolun durağı. İlk kitabımız ‘Hayal et’ ile hayallerimizin peşinden bir yola çıktık. İkinci kitabımız ‘Yolculuk’ ile çocukluğumuzdan başlayarak kendimize, aşka ve bize yolculuklar yaptık. Şimdi bir handa soluklanma zamanı. Olduğu yerden hiç ayrılmadan, herkese gönül kapısı açık olan hancının içsel yolculuğundan kesitlerle, bize ayna olan insanlarla tanışma zamanı. Hiç seyahat etmeden kilometrelerce yol alan insanların hikâyeleriyle seyir defteri yazmış bir hancıya misafiriz yani. Bu kitapta bizi yansıtan ne varsa onu bulacağız. Adaleti arayacağız, eşitlik ve özgürlük için çabalayacağız. Aşkla buluşacağız.
Bu arada tüm kitaplarımızın geliri, eğitimde ve sağlıkta yani hayatın kendisinde fırsat eşitliği yakalayamayan çocuklarımız için harcanmak üzere bağış olarak değerlendirilmektedir.
“İnsanı en çok zanları “ötekileştirir”. İnsanı en çok vazgeçemedikleri “tüketir”. İnsanı en çok elde ettikleri “fakirleştirir”. Kitabınızdaki bu satırlarla bize insanın tanımını yapıyorsunuz diyebilir miyiz?
İnsanın tanımını bir İnsan yaparsa olmaz. İnsan olmak, içselleştirdiğimiz sürece iyiyi aramak ve sevgi bazlı yaşamakla mümkün. Ben daha çok farkındalık yaratmak ve doğarken bildiklerimizi hatırlamak için kanallık yaptığımı düşünüyorum. Hepimizin tekâmülünde kaybolduğu, bilerek ya da bilmeyerek karanlıkta kaldığı anlar olduğu gibi, bu anların üzerinde duran satırlarla bir tercih şansımız olduğunu hatırlatmaya çalışıyorum.
Şiir kitabı yazmanın zorlukları nelerdir? Sizi en çok zorlayan en oldu?
Şiir yazmayı kelimelerin oyun bahçesine benzetiyorum. O yüzden şiir yazarken zorlanmıyorum. Duyguları akışına bıraktığımda bir kanaldan akıp gelen mısralara dönüşüyor. Ama şiir kitabının, özellikle Türkiye’de şiirin, tüketilmeyen bir şey olduğunu anlatmamız gerekiyor. Başucu kitabı gibi, kalbinizin ucuna koyup yüzlerce, binlerce kez bir şiiri okuyup her seferinde ayrı tatlar alabilirsiniz. Ve daha da enteresanı farklı kişilerin aynı şiirde farklı duyguları yakalamasının da mümkün olduğunu görebilirsiniz. Şiirin sihri burada. Her satırında gizli olanı, okuyucunun kendisinde anlamlandırıp, kendisine ait hissetmesini sağlamak bu işin zor kısmı.
En çok hangi tür kitapları okuyorsunuz ve hangi yazarları takip ediyorsunuz?
Araştırma kitapları ve gerçek hikâyelerden uyarlama romanları severim.
Zülfü Livaneli’nin akıcı ve basit anlatımla yakaladığı derinliği seviyorum. Ama bende en etki bırakanlar tabii ki tüm eserleriyle Dostoyevski ve Nazım Hikmet.
Yazmak başlı başına cesaret isteyen bir iştir. Yazmak isteyen ama nasıl yazmaya başlaması gerektiğini bilmeyenler için önerileriniz var mı?
Bir işe başlamak için gerekli olan cesaret, aslında bize öğretilen başarı ve başarısızlık tanımının bir sonucu. Çünkü cesaret korkunun tersi. Başarısız olmak, eleştirilmek vb duygularla korkumuzu beslediğimiz sürece beklediğimiz cesaret gelmeyecektir. Öncelikle yazmak, çizmek, söylemek, bestelemek olsun sanatın tüm alanlarından yani manevi dünyamızdan başarısızlık diye bir tanımı silmeliyiz. Ve zaten bildiğimiz şeyleri yeniden keşfetmek için kendimize şans vermeliyiz. Yazarak kendimizi bulabiliyorsak, bir kelimeyle başlamalı ve aktığı sürece serbestçe akışta kalmalıyız. Yazmayı çok isteyip tüm korkularından sıyrıldığı halde akışa geçemeyenler için ise başka bir yol olabileceğinin de farkında olmak lazım. Bulana kadar aramak, ama mücadele etmeden, yarışmadan, bir yere yetişme telaşına kapılmadan aramak iç sesimizi duymamızı sağlayacaktır diye düşünüyorum.
Ülkemizdeki okuma oranları hakkındaki görüşleriniz nelerdir? Gözlemleriniz doğrultusunda genç nesle bakış açınızı özetleyebilir misiniz?
Okuma oranlarımızın, genel eğitim seviyesi, kültürel yapı, bulunduğumuz coğrafyanın yüklediği öğretilerle beraber olması gerekenden çok uzak olduğunun hepimiz farkındayız. Ama bunu değiştirmek için ne yapıyoruz sorusu çok önemli. Eleştirdiğimiz her olay, her kişi için biz ne yapıyoruz diye sormalıyız. Sadece ülkemiz değil, Dünya değişiyor. Başka bir nesil yetişiyor. İnsanlığın oluşumuyla kıyaslarsak Dünya çok çok daha kısa bir süre içinde boyut atlayacak.
Farkındalık seviyesi başka, yolu başka, öğretileri başka bir düzen arayışıyla umarım daha adil, daha özgür ve eşitlikçi bir Dünya için uğraş verilecek. Dünya’mızı kötü kullanmamız sonucu, hırslarımızın ve doyumsuzluğumuzun sonucu insan eliyle çıkartılan savaşların yapamadığını küresel ısınma, iklim değişiklikleri, doğal afetler ve hastalıklar yapacak. Bunun farkında olan bir neslin teknolojiye yenilmeden ışığını yansıtmasını ve her dönemde olduğu gibi, her devrimde olduğu gibi bunu sanatın, edebiyatın gücünü kullanarak yapmasını bekliyor, umuyorum. Güneş, umudu olanların, hayal edenlerin Dünyasında hep doğacaktır.
Değerli Orçun Bey, bize vakit ayırdığınız için teşekkür ederiz. En kısa zamanda yeni eserlerinizi de okuyabilmek dileğiyle…
