TÜRKÜ SEVMEYEN TÜRK OLUR MU ? EBRU OĞUZHAN YETER
Türkü denince, gönül telimize dokunan, dost denince, toprak denince aklımıza ilk gelen, değerli Türk Halk ozanımız, Aşık Veysel…
Vefasızlığı, ihaneti ve toprağa olan bağlılığını yaşayarak anlatan Aşık Veysel, ne güzel demiş;
Dost dost diye nicelerine sarıldım Benim sadık yârim kara topraktır Beyhude dolandım boşa yoruldum Benim sadık yârim kara topraktır
Bu gün ne yazık ki dost diye sarılabildiğimiz insan sayısı o kadar çok azaldı ki. Dostluğun yarattığı hayal kırıklığını, toprağın bereketini, toprağın sadakatini ve insan emeğinin önemini başka hangi söz böyle güzel anlatabilir ki.
Koyun verdi kuzu verdi süt verdi Yemek verdi ekmek verdi et verdi Kazma ile döğmeyince kıt verdi Benim sadık yârim kara topraktır
Ne Aşık Veysel’in sözünü ettiği kuzular, ne karnımızı doyuran toprak, ne de bunları korumak için harcanan bir emek var artık. Sadece emek vermeden tüketen topluluklara dönüştük…
Aşık Veysel, bütün türkülerinde, insanlığa çok önemli mesajlar vermiştir. Onun türkülerini dinleyenler, mutlaka yaşamının bir yerinden kendini o türkülerin içinde bulur.
Yüreğinde ki insan sevgisi, merhameti, insana ve kadına bakış açısı, doğaya olan tutkusu, türkülerinin her sözünde, sazının her telinde dinleyeni içine çeker.
İşkence yaptıkça bana gülerdi
Bunda yalan yoktur herkes de gördü Bir çekirdek verdim dört bostan verdi Benim sadık yârim kara topraktır
Yaşadığı topraklara yürekten bağlılığı, toprağa olan bu inancı hepimize örnek olmalıdır. Toprak vefalıdır, toprak berekettir, toprak anadır, toprak emektir, toprak ekmektir…
Karnın yardım kazmayınan belinen Yüzün yırttim tırnağınan elinen
Yine beni karşıladı gülünen
Benim sadık yârim kara topraktır
Aşık Veysel, memleket demektir, Aşık Veysel vatan toprağı demektir, emektir, kardeşliktir, sevgidir.
Herkim olursa bu sırra mazhar Dünyaya bırakır ölmez bir eser
Gün gelir Veysel’i bağrına basar Benim sadık yârim kara topraktır
Ölüm yıl dönümünde Türk Halk Ozanımız Aşık Veysel anısına saygıyla
Ebru Oğuzhan Yeter
Türkü denince gönül telimize dokunan, dost denince, toprak denince aklımıza ilk gelen isimlerden biridir Aşık Veysel… Sazıyla, sözüyle, yaşanmışlığıyla bize insan olmanın, emeğin ve sadakatin ne demek olduğunu anlatan büyük bir ozan.
Onun dizelerinde vefasızlık da vardır, ihanet de… Ama en çok da toprağa duyulan derin bağlılık:
Dost dost diye nicelerine sarıldım
Benim sadık yârim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yârim kara topraktır
Bugün ne yazık ki “dost” diye sarılabildiğimiz insanların sayısı her geçen gün azalıyor. İnsan ilişkilerinin yüzeyselleştiği, güven duygusunun zayıfladığı bir çağda yaşıyoruz. Belki de bu yüzden Veysel’in sözleri hâlâ bu kadar güçlü, hâlâ bu kadar gerçek. Çünkü o, hayal kırıklığını da, sadakati de en yalın hâliyle anlatır. Koyun verdi kuzu verdi süt verdi
Yemek verdi ekmek verdi et verdi
Kazma ile döğmeyince kıt verdi
Benim sadık yârim kara topraktır
Bugün ise ne o kuzuların kıymetini biliyoruz, ne de toprağın… En acısı da emeğin değerini unutuyor oluşumuz. Üretmeden tüketmeye alışmış, alın terinin anlamını giderek yitirmiş bir topluma dönüşüyoruz.
Oysa Aşık Veysel’in her türküsü bir hayat dersidir. Onu dinleyen herkes, kendi hikâyesinden bir parça bulur o dizelerde. Çünkü onun sözlerinde insan sevgisi vardır, merhamet vardır; doğaya, kadına, emeğe duyulan derin bir saygı vardır.
Bir çekirdek verdim dört bostan verdi
Benim sadık yârim kara topraktır
Toprak, Veysel’in dilinde sadece bir geçim kaynağı değil; aynı zamanda sadakatin, bereketin ve anneliğin simgesidir. Ne kadar hırpalarsak hırpalayalım, yine de bizi bağrına basan bir ana gibi…
Karnın yardım kazmayınan belinen
Yüzün yırttım tırnağınan elinen
Yine beni karşıladı gülünen
Benim sadık yârim kara topraktır
Bugün belki de en çok ihtiyacımız olan şey, bu anlayışı yeniden hatırlamak. Toprağa, emeğe, insana ve dostluğa yeniden değer vermek…
Çünkü Aşık Veysel demek; memleket demektir, vatan toprağı demektir. Emek, kardeşlik ve sevgi demektir.
Her kim olursa bu sırra mazhar Dünyaya bırakır ölmez bir eser
Gün gelir Veysel’i bağrına basar
Benim sadık yârim kara topraktır
Büyük halk ozanımız Aşık Veysel’i ölüm yıl dönümünde saygı, özlem ve minnetle anıyorum.
Ebru Oğuzhan Yeter
