PEYGAMBERİMİZİN MERHAMETİ
Merhamet, yaratan ve bizleri hidayet nasip ederek iman üzerinde sabit kılan, Yüce Rabbimizin sıfatlarından biridir. O Rahman ve Rahimdir. Allah (c.c) Peygamber Efendimiz (s.a.v)i de çok büyük bir merhamet örneği olarak insanlığa göndermiştir. “Ey Muhammed! Biz seni; ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” Ayeti bunun en büyük delilidir.
Âlemlere rahmet olan Peygamberimiz (s.a.v) sadece mü’minlere, insanlara değil bütün kâinata ve bütün canlılara gönderilmiştir. Peygamber Efendimizin ümmetine karşı büyük bir merhamet sahibi olduğunu ayet ve hadisler açık ve net olarak ortaya koymaktadır. Şimdi bizlere düşen onun davranışlarından ibret alıp, hem o güzel Resulün sevgisi ile dolup O’na layık bir ümmet olmak, hem de bizlere karşı bizlerden daha merhametli olan Peygamber Efendimizin (s.a.v) rızasını kazanmaya çalışmaktır.
Hz. Aişe (r.anha) validemiz Peygamber Efendimiz (s.a.v) hakkında: “O insanların en güzel ahlaklısı idi. Hiçbir çirkin söz söylemez ve hiçbir çirkin harekete tenezzül etmezdi. Çarşı ve pazarlarda bağırıp çağırmaz, kötülüğü kötülükle karşılamazdı. Fakat affeder ve bağışlardı.”
Rasulüllah (s.a.v) Efendimiz evlatlığı Zeyd B. Haris (r.a) ile beraber İslam’ı tebliğ için Taife gittiğinde Taif halkından hiç biri İslam’ı kabul etmediği gibi, çoluk çocuk Efendimize taş attılar. Rasulüllah (s.a.v) Efendimizin mübarek ayakları, atılan taşlarla yara bere içinde kaldı. Ayakkabısı kanla doldu. Yaraların verdiği acıdan yürüyemez hale geldiği halde Rabia’nın oğulları Utbe ve Şeybe’nin bağına sığınarak çardağın gölgesinde ellerini kaldırıp: “Ya Rabbi! Eğer bana karşı gazaplı değilsen, çektiğim bela ve sıkıntılara hiç aldırmam; fakat senin esirgeyiciliğin bunları da göstermeyecek kadar geniştir. Ya Rabbi! Gazabına uğramaktan, rızandan mahrum kalmaktan, senin karanlıkları aydınlatan, din ve dünya işlerini düzenleyen yüzünün nuruna sığınırım. Razı oluncaya kadar affını diliyorum. Bütün kuvvet ve kudret ancak seninledir.”
Bu dualarda da görüldüğü gibi bunca eza ve cefaya rağmen beddua etmemiş Cebrail’in (a.s) “Kavmin hakkında ne dilersen onu yapayım.” Demesi ve dağlar Meleğinin de; Rasulüllah (s.a.v) ı selamladıktan sonra: Ya Muhammed! Emrine hazırım. Ebu Kubeys ile Kayakan denilen şu iki yalçın dağın Mekkeliler üzerine devrilip, birbirine kavuşarak müşrikleri tamamen ezmelerini istersen emret.”dedi. Fakat Rasulüllah (s.a.v) :”Hayır, onların ezilip yok olmalarını değil, Rabbimin bu müşriklerin sulbünden, O’na hiçbir şeyi ortak koşmayan ve yalnız Allah’a ibadet eden bir nesil meydana getirmesini istiyorum.” Diyerek en büyük merhamet örneği göstermiştir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v) ümmeti hakkında sadece bir dünya hayatı için değil, onların ahireti ya da ebedi hayatı içinde çok büyük bir merhamet örneği olmuştur. Biz ümmetlerinin cennete girme ve azaptan kurtulması için dualar ederek şefaat hakkını kullanmıştır. Bu konuda şu hadis-i şeriflere kulak verelim:
Abdullah b. Mes’ud (r.a) şöyle demiştir: “Biz Rasulüllah (s.a.v) ile beraber bir çadırda idik. O, bize; Siz cennetliklerin dörtte biri olmaya razı mısınız? Buyurdu. Biz, Evet dedik. O, bu kere: Siz cennet ehlinin üçte biri olmanıza razı mısınız? Buyurdu. Biz, Evet dedik. O şöyle buyurdu: Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki ben sizin cennetliklerin yarısı olmanızı çok kuvvetle umarım. Sebebi de şudur: Cennete yalnız Müslüman olan kimse girecek, başkası giremeyecektir. Ve sizler, müşrikler (kâfirler) içinde ancak siyah öküzün cildindeki beyaz bir kıl veya kırmızı öküzün derisindeki siyah bir kıl gibisiniz. Buyurmuştur.
Yine Enes b. Malik (r.a) “Ben, Peygamber Efendimize (s.a.v) on sene hizmet ettim. Bana, bir kere dahi öf demediler. Hizmetim esnasında uygunsuz bir şey yapsam, bu işi niçin yaptın diye azarlamazlardı.” Diye rivayet etmektedir.
Allah (c.c) bizleri ve bütün mü’minleri Yüce Peygamberimizin O engin merhametinden istifade eden kullarından eylesin.
Allah’ın Selam’ı, Rahmeti, Mağfireti ve bereketi üzerinize olsun…
