Günlerdir, eşim ve alan çalışma arkadaşlarının peşinde, araç altımızda, mahalle mahalle dolaşıyoruz.
Önceden öngörüsü ve açık eksiltme bağlantı sonuç aşaması yapılmış İftar Yemeklerine ortam gereği(!) katılma kararı alıp alışılageldik bir harekete dönüştürdük.
Bizleri o tutumumuz üzerinden sorgulayabilirsiniz de. Şaşırmam. Sağlık sorunlarımız olduğu, bir de, benim, artık inanç boyutu konusunda ne tutumda olup çevremle de ne denli bir içiçelik ve uyum sergilediğim de sır olmasa gerek(!).
Ben, kitleler ile buluşmayı, onların sorun olarak nitelenen konularını da, ilgili kişilerin ağzından özellikle duymayı, önemsiyorum. Öylelikle, kendim de, o söz konusu edilen boyuta odaklanıp akıl yürüterek irdelemeyi, üstüme görev almışım gibi dert etmeyi, bilgim, becerim, donanım yönünden gerekli ve kaçınılmaz görüyorum. O yönümle de, kişilerin, kitlelerin öncelikle takıntılarının ne olduğunu, oldum olası merak eden biriyimdir.
Temel soruna odaklanmayı da bir şaşmazlıkla bırakmam. Çerez türü(!) yapay gündemlerle ilgilendiğimi hiç göremezsiniz. O yana meyil edenlere de bozulur, tepki veririm.
Sorunların çözümsüzlüğünü ise kabullenmeyen bir düşünce tarzım da vardır.
Çoğunluğu bayan olan o alan çalışma ekibindekilerin, aynı yöndeki dava sahibi biz eşler de, sayımız üçü-dördü geçmeyen kişilerle birlikte hareket ettik. İşte o arada da, ben, daha önce hiç gidip görmediğim yerleri de o nedenle görme olanağına kavuştum. Bir nedenle öyle de fırsat karşıma çıkmış oldu. Ben de o yönüyle gidişata baktım.
Çıktığım kahve ortamından tanıdık ve bildiklerime oralarda rast gelip merhabalaştım. Kimiyle ayak üstü, kimiyle de azıcık oturup konuşuk. Zaten o söz konusu etkinliklere katılışımın bir nedeni de kendimce öylesi ortamları yaratabilmek içindi. Daha açıkçası hesabımda vardı.
Hiç tanışmadığımız kişilerin ellerini sıkıp “merhaba” demeyi de elbet önemsiyorum. Benim iletişim kurma yöntemlerimden biri de o yolladır. Köylerine, mahallelerine kadar gittiğimiz kişilerin, hiç değinecekleri, konuşacakları konuları, yakınacakları yanları olmaz mı? Siz, yeter ki dinleyecek, onlara yakın duracak olun!
O söz konusu düşüncelerle, daha önce hiç gitmediğim yerlerden olan Karaağaç’ı, Yakacık’ı, Kızılbel’i, Söğütlü’yü, Karacaören’i, en son da Çenger’i görmüş oldum. Oralarda, bazı kişilerle, yukarıda da belirttiğim gibi, bir arada bulunduğumuz o kısa süre içinde söyleşide bulundum. O kişileri, kendilerine kulak vererek dinledim.
Karaağaç’a nasıl bir yolla ulaştığımızı, vardığımızda ise nasıl bir yer olduğunu görerek hayrete düştüğümüz hep aklımda olacak. Kızılbel’in ötesinde kalan Söğütlü Muhtarlığı’nın Meseniz mahallesinde topluca yemek yenecek bir düz alan olmayışına, Yürek mahallesinde ise ancak cami yanında toplu oturulabilecek alan olduğuna şaşırdığımızı belirtmeden geçemeyeceğim. O Yürek Mahallesi’nde ise köy halkının yemeğe katkı, destek olarak, cacık ve turşu getirmesini, akşamın alaca karanlığında şöyle böyle görülüp seçilebilen çevremizin, tümden yüksek tepelerle çevrili ilginç konumu karşısında duyduğum hoş hissi, siz okurlarımla da daha uzun uzun paylaşa bilmeyi isterdim. O anlarımızı unutamam. Yeni seçilen muhtarı da bize gösterdiği yakınlığı ile ilginç bulmuştum. Kilolu yapısı, köylü yaşam biçimiyle azıcık çelişiyor gibiydi. Hani, ilgiye değer değişik düşünce tarzı da yok değildi.
Karacaören’de ise muhtar seçiminde eşit oy alan iki adaydan, 25 yıllık eski muhtar ile onun karşısına çıkan bayan muhtar adayının ilginç seçim sonucu öyküsünü dinlemiş olduk. Bayan muhtar adayı, babasıyla birlikte bizlere yakın durup söyleşide bulunmayı yeğlemişti. Kıdemli muhtarı ise sanırım ortalıkta ayırt edip göremedim.
Merkezi yerel yönetim, Büyükkent yasa kapsamıyla köylerimizi de işin bir boyutu olarak kendi yapısal örgüsü içinde kabul ettiğinden, oralara da bir biçimde toplumsal alan yaratma çabasına girmiş. O üstü örtülü, yanları açık merkezlerde etkinlikler gerçekleştirilirken güzel topluluk tabloları da oluşturulmuş, mahalle halkları bir araya gelebilmenin haklı mutluluğuna erişmişti.
Hoş ortamlardı. Sanırım, o gezilerimizi zamanla yeniden yeniden anıp birlikte oluşturduğumuz hoş ortam tablolarını arayacağız.
İyi haftalar…
_____________
Not:
1-Muğla Büyükşehir Belediyesi Sanat Etkinleri, serisinden olan, aralarında alan çalışma arkadaşımız Zuhal Ertem Kaya’nın sevgili eşi Ali beyin de yer aldığı Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği THM Korosu’nu Beşkaza Alanı’mızda kurulan sahnede dinleme fırsatımız oldu. Hoş bir dinleti idi. Emek veren herkesi kutluyoruz.
2-Alan çalışma sürecinde sıkı bir gidişat yönettiğine tanık olduğum Alim Karaca Başkan’ın sevgili Akademik eşi Çiğdem hanım, İnlice etkinliği dönüşü, bizleri, konutlarında kabul edip kahve sunumunda bulunma inceliği gösterdiler. Hemen o ara, ben de, meraklı olduğum alan olan kitaplıklarına göz atı vermeden edemedim. Kendilerine, çok sağ olun, diyor, hep birlikte çıktığımız, hizmet edebilme yolunda, başarılı bir çaba ortaya konulacağından kuşkumuz olmadığını açıklıkla belirtiyoruz.
3-Resimlerin birinde görülen, ikinci kez aynı aileyi anımsayarak destek amaçlı uğramamız, sol, ön baştaki Şükrü Karaca arkadaşımızın haklı önerisiyle olmuştur.
