Merhaba;

Merhaba;

Hani ünlü bir söz vardır “Rüzgarda en çok sesi kuru dallar çıkarır “ diye,edebiyat dünyası da biraz öyle. Kitap seçimi için gazetelerdeki reklamları esas alırsanız bu kitaplar genelde hayal kırıklığı oluyor. Ancak kitap ekleri ya da internetteki okur blogları bu anlamda çok iyi.Cumhuriyet Gazetesi perşembe ,Aydınlık Gazetesi cuma günleri kitap eki veriyor.Diğer gazetelerin kitap ekleri ayda bir çıkıyor ya da düzenli olamıyor.Özellikle Cumhuriyet’in kitap ekini hararetle öneririm. Kuru dallar örneğini söylerken asıl amacım dergiler ya da kitap tanıtımları değildi aslında ama bazen böyle oluyor ve ilk konudan uzaklaşıyorum.Asıl söz etmek istediğim,kuru dallı ağaçların bol olduğu edebiyat dünyamızda dolu dallarıyla bir köşe-

de  sessiz sakin namı yürüyen bir yazarımız;Hasan Ali Toptaş.

Ekşi sözlükte yazarımız şöyle anlatılıyor: “1958 yılında Denizli’nin Çal ilçesinin Baklan kasabasında doğdu. Çocukluk yılları bu kasabada geçti. Küçük yaşlarda, şoförlük yapan babasına dolmuş muavinliği yaparak yardımcı olmaya çalıştı. Annesi hiç okula gidememiş bir ev hanımıdır. Liseyi Çal’da bitirdi (1975) ve Uşak Meslek Yüksek Okulu’na girdi. 1980 öncesinin anarşi ortamında okula ancak bir yıl devam edebildi ve öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Askerlik hizmetini tamamlayarak 1981’de memurluk sınavına girdi ve Çivril Vergi Dairesinde veznedar olarak çalışmaya başladı. 1985’te Maliye Bakanlığının iki yıllık kurs sınavını kazanarak mesleki öğrenim görmek üzere Ankara’ya gitti. 1988’de, Maliye Bakanlığı’nın kursunu bitirip Sincan Vergi Dairesi’nde icra memuru olarak yeniden göreve başladı ve halen bu görevini sürdürmektedir.”

Benim Hasan Ali Toptaş kitaplarıyla tanışmam 1994 de Yunus Nadi ödülü alan Gölgesizler romanı ile oldu.Bu roman,masalsı öğeler,uzuuun cümleler,devrik şiirsel tümceler ama en önemlisi duru bir türkçe ile edebiyat dünyasında “ben de varım” diyordu.Beni de öylesine sardı ki sürekli takip ettiğim ve iyi bir kitap okumak isteyen herkese öncelikle önerdiğim iki yazardan biri-diğeri Mine Söğüt’tür- oldu.Hasan Ali Toptaş az konuşan,çok fazla gözönünde olmayı sevmeyen,alçakgönüllü tavırlarıyla sessiz ama derinden giden,üretkenbir yazar.Kitapları bir çok ödül aldı ve bazıları filme de çekildi.Şu anda eleştirmenlerce post modern edebiyatın en iyi temsilcilerinden kabul ediliyor.Eserlerini topluca sıralarsak;

Romanları: Sonsuzluğa Nokta-Gölgesizler -Kayıp Hayaller Kitabı- Bin Hüzünlü Haz-Uykuların Doğusu -Heba -Kuşlar Yasına Gider

Öyküleri: Bir Gülüşün Kimliği -Yoklar Fısıltısı-Ölü Zaman Gezginleri -Geçmiş Şimdi Gelecek

Çocuk romanı:Ben Bir Gürgen Dalıyım

Şiir :Yalnızlıklar

Deneme:Harfler ve Notalar-Başlarken Yalnızsın Bitirdiğinde Daha da Yalnız

Bu hafta ben size Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın romanı seçilen,son romanı KuşlarYasına Gider romanını tanıtacağım.Daha önce Hasan Ali Toptaş kitabı okumadıysanız bu roman iyi bir başlangıç olacaktır.Ama yazarı daha iyi tanımak için Gölgesizler ya da Bin Hüzünlü Haz kitaplarından birini mutlaka okumanızı öneririm.

Yazar bu romanında post modern tarzı biraz gerilere atmış ama yine şiirsel bir anlatım tarzı seçmiş.Uzuuun cümleler yok.Çok rahat okunan su gibi akan bir roman.Roman kahramanı Aziz adında bir yazar.Babasının bir bacağı protez.Sağlık nedeniyle sık sık oğlunun yanına gelmek zorunda kalıyor.Aziz’in anlayışlı bir eşi ve bir kızı var.Yazar olduğu için babasına zaman ayırma sıkıntısı yok.Tüm kitap boyunca Aziz’in babasının sağlık sorunları ekseninde Aziz ‘in babasıyla olan ilişkisini,çocukluk ve gençlik yıllarını gözlüyoruz.Aziz de babası gibi ketum bir adam.Babası gibi o da erken yaşta ölen kardeşini unutamamış.Bir de sonlara doğru ortaya çıkan ve bir anda başrolü kapan beyaz bir at var.At gerçek mi yoksa Aziz’in yaşadığı sanrılardan biri mi?

Yazar türkülerle yolculuk yaptığımız bu romanında, birçok yazarın yapmak istediği ama benim daha önce rastlamadığım bir şey yapmış.Çok hoşuma gitti ,bakalım sizin hoşunuza gidecek mi yoksa gereksiz mi bulacaksınız ?

Roman kahramanlarının, aslında yazarın kendisi olduğu gibi bir efsane vardır.

Hemen her yazar da böyle bir soruyla karşılaştığında,elbette yaşadıklarının etkisinin kitapta olduğu ama roman kahramanının kurgu olduğunu belirtirler.Bu kitapta ise roman kahramanının yazar olması ve Hasan Ali ile doğum yeri,babasının şoför olması gibi ortak özelliklerinden dolayı”Acaba Aziz, Hasan Ali’nin kendisi mi?” dedirtiyor.Sonlara doğru sözkonusu hoşluğu da okuyunca sanki bundan emin oluyorsunuz.İletişim yayınlarından,Mesut Varlık’ın yazdığı “Efendime Söyleyeyim” adında bir Hasan Ali Toptaş kitabı çıkmıştı.Bu kitapta yazarın kitaplarındaki karakterlerden ve yazarla söyleşilerinden yola çıkarak bir biyografi oluşturulmaya çalışılmıştı.Hasan Ali Toptaş bu kitapla ilgili eleştirilerini roman kahramanı Aziz’in ağzından yapıyor.İnceden de dalgasını geçerek adeta ” roman kahramanı kurgudur,yazarın kendisi değildir dedim inanmadınız.Alın size yazarın roman kahramanı olduğu bir roman ” diyor.En iyisi siz kitabı okuyup buna öyle karar verin,ya da Hasan Ali’nin dediği gibi “hiçbir roman yazar öyle söylemediği sürece otobiyografik değildir.”.

Baba oğul ilişkisini ya da babasını yitiren bir erkeği dramatize etmeden ama duygu dolu bir şiirsellikler anlatan bu romana bir eleştirim var.Yerel ağızda söylenen sözcüklerin, sezdiğimiz ama anlamadığımız anlamlarını dipnotlarda açıklasaydı daha iyi olurdu diye düşünüyorum.Hadi bir tanesini ben sizler için yazayım;

Hembembe sekmek:Boş boş gezmek.

Bu kitaptan birkaç alıntıyla da yazımı sonlandırayım.

..Sonra da ne yapacağını bilemediğinde midir nedir,sinideki mor çizgili melamin tabakları alıp teker teker tezgahın üzerine sırlamaya başladı.Ruhu yaptığı işin içinde birazcık yol alsın dazihni rahatlasın diye ben bekledim o sırada,.. sayfa-52

“..Sağrısında altuni parıltılar yandı söndü o sırada,bacakları hızla inceldi,topukları rüzgar topladı ve yelesi de kızıl bir su misali,görüntüye dönüşmüş bir gürültüyle köpürüp gürül gürül aktı.” Sayfa-62

“ İnadına kitap İnadına aydınlık..”

.