Aşk Olsun..

Sözlüklerde deneme türü için şöyle yazılır ; “Bir yazarın herhangi bir konuda kesin yargılara varmadan ve kanıtlama amacı gütmeden kaleme aldığı yazılara denemedenir.” Türk edebiyatında deneme deyince benim ilk aklıma gelense Salâh Birsel’dir. Onun denemelerinin en önemli özelliği yaptığı dil cambazlıkları ve icat ettiği sözcüklerdir. Gerçekten yeni yeni sözcükler ve söz kalıpları icat eder; Çarşamba çanağı deyişi gibi.. Onun keskin gözlem gücü ve bilgi birikimi de sizi şaşkına çevirir. Bir masa başında çay içip sohbet ettiğinizi sanırsınız. Elbette konuşan taraf hep Salâh Birsel’dir. Ama bu monolog sizi hiç. sıkmaz, sürekli yeni şeyler öğrenirsiniz. Fakat o daldan dala atlayan bir kuş gibidir, bir türlü hızına ayak uyduramazsınız. Onun denemelerinde eğlenceli bir koşuşturma hissi duyarsınız hep. Yazı bittiğinde biraz sersemlemiş olsanız da ,kahve fincanının dibindeki tortu gibi içinizde sözcükler yığılır.Bence deneme bir yazar için en sevilecek tür. Zira istediği gibi kalem oynattığı, başıboş at koşturduğu ve birikimlerini çeyiz gibi ortaya serdiği bir eser tarzı. Bizden Salâh Birsel dışında aklıma hemen gelen yazarlar Nurullah Ataç, Mehmet Fuat Köprülü, Cemil Meriç diyebilirim.Dünya edebiyatındansa hepimizin ilk aklına gelen elbette Montaigne olacaktır. Bunların hepsinde kabına sığmayan bilgilerin paylaşımını görürsünüz. Son yıllarda ise deneme yazan romantik prensler türedi. Bu beyler sevgiliye duydukları özlem, hasret ya da nefreti satırlara kâh düz yazı kâh şiir şeklinde döküp adına deneme diyorlar. Aslında deneme sözcüğüne uyuyorlar ama sabrımızı deneme anlamında. Bir yazar her türlü duygu ve düşüncesini paylaşabilir elbette. Ama sadece aşka takılıp kalıp tek bir kadına övgü ya da sövgü sözcükleriyle dolu bir kitap insana edebiyat eseri gibi gelmiyor. Bu kitapların da okuru çok, özellikle genç insanlar. Benim itirazım kitapların okunmasına değil türünün deneme diye adlandırılması. Buna en hafif deyimle “anlatı” denebilir. Gerçi ben bu türler için yeni bir söz öbeği buldum; hezeyanlı çemkirmeler..Aşk , aşk acısı anlatılır, gerektiğinde salya sümük ağlanılır ama aşk gibi bir konu bu kadar ayağa düşürülüp, bu kadar basitleştirilmez. Benim kuşağım için henüz bir yazar belirleyemedim ama annemin kuşağı için iki yazar vardır aşk deyince; Kerime Nadir, Barbara Cartland..

Resimlerinde bile biri ağır bir duruş sergilemişken diğeri biraz daha kokoş (!) durmuş sanki. Şaka bir yana bu iki yazarı şöyle bir karşılaştıralım istedim:

Kerime Nadir 1917 Barbara Cartland 1901 doğumludur. Her ikisi de aşk konulu romanlar yazmış, her ikisi de iyi eğitim almışlardır. Altmış yedi yaşında vefat eden Kerime Nadir geride altmış yedi roman, bir öykü ve bir anı kitabı yazmışken , doksan dokuz yaşında ölen Barbara Cartland yedi yüz yirmi üç roman yazmıştır. K.Nadir daha az sayıda roman yazmasına rağmen kitaplarının bir çoğu filme alınmıştır.B.Cartland film konusunda çok daha geride kalmıştır. K.Nadir’in romanlarında sevgililer sıklıkla yanlış anlamalara kurban giderler ya da çeşitli nedenlerle bir araya gelmeleri imkansızdır. Aşk acısından hasta olacak kadar narin bünyeli genç kızlar, duygularını sert görünüşünün ardına gizleyen ya da sevdiği kadını incitmemek adına açı çeken erkekler Kerime Nadir kitaplarının kahramanlarıdır. Bu roman kahramanları evlenene kadar masum el ele tutuşma, sarılma , belki birkaç kaçamak öpücük dışında bedenen yakınlaşmazlar. Oysa B. Cartland kendisini kahramanlarıyla özdeşleştirip onları eski şato ya da malikanelerde yaşatır. Günümüzromanlarındaki kadar olmasa da örtülü ama buram buram cinsellik hissedilir. Her iki yazar da bir dönem kadınların özlemlerini satırlarla doyurmuşlar, hayallerindeki prensle buluşturup bir roman boyunca kendilerini prenses gibi hissetmelerini sağlamışlardır. Gerçek hayatta ise Kerime Hanım iki başarısız evlilik denemesinden sonra yalnız yaşamış, Barbara da iki evlilik yapmış ilk evliliğinden iki çocuk sahibi olmuştur. İki yazar dış görünüş olarak birbirlerinden çok farklı olup en büyük farkları biri sade , vakur bir duruş sergilerken diğeri Barbie bebekler gibi sürekli pembe giysiler giyip takmış takıştırmıştır. Her ikisinin romanları da entelektüel çevre tarafından hafifsenmişse de ,Kerime Nadir kullandığı temiz Türkçe nedeniyle hep övgü almış iyi bir yazardır. Bir çok çocuğa onun roman kahramanlarının adları verilmiştir. Günümüzde de onun romanlarının esin kaynağı olduğu bir çok dizi televizyonlarda yayınlanmaktadır. Barbara film konusunda daha geriden gelmesine rağmen bir dönem Prenses Diana’nın üvey büyükannesi olması sıfatıyla medyada bolca boy göstermiştir.

Bu gün bile “Hıçkırık”, “Seven Ne Yapmaz” gibi filmleri izlerken gözlerimiz doluyor , o günlere , o aşklara özlem duyuyorsak bunu Kerime Nadir’in o duygu dolu satırlarına borçluyuz. Annelerimizi prenses olduğuna inandıran Barbara’nın kıvrak kalemine de minnet duyuyoruz. Bu iki kadının yazdıkları sayesinde bizler hûlyalı, sevgi dolu , yumuşak kalpli annelerin çocukları olduk. Şu gerim gerim gerilen dünyada aşka, sevgiye her zamankinden daha çok ihtiyacımız varken, bu hafif (!) aşk kitapları hepimize iyi gelecek.

Gündelik yaşantımızdan..

Melodram::1-Çağdaş tiyatroda, duygusal, dokunaklı olaylara dayalı, hareketli bir oyun türü.

2-oyuncuların müzik eşliğinde sahneye girip çıktıkları bir oyun türü.

Türkçesi var..

Bahs etmek ………Söz etmek

Misafir………… Konuk