MASAL GİBİ, ŞAKA GİBİ
Akbel- Nohut Ovası- Mendos Zirve- Kuzyaka /14 km/01.04.2018
Mendos bizi bekler, hem de zirvesine.
Pazar sabahı hava güzel olacak bulutlar dingin ufukta, Mendos’un ve Babadağ’ın doruklarında. Yusuf Bey yok, olağanüstü bir durum. Yerine görevlendirmiş arkadaşlarımızı. Ümit Bey topluyor yürüyüşçüleri, İhsan ve Baha rehberlik edecekler. Toplandık Eski Fethiye Lisesi karşısında, Mercan Pastanesi önünde. Sokaklar kalabalık, mavi ve kırmızı kravatlılar dolaşıyor çevrede. Ticaret Odası’nda seçim var. İki servisle çıkıyoruz yola. Ovacık’tan Babadağ yolundayız. Asfalt, dağ yolumuz, teleferiğimiz de yapılıyor. Umarım çok insan çok kirlilik olmaz. Ulaştığımız her noktayı kolayca harcıyoruz. Kıvrıla döne çıkıyoruz Babadağ ile Mendos arasından, orman ve dağlarımızın özel çiçekleri ile. Bin iki yüz rakımlarda sedirler başlıyor çam ağaçları arasında. Akbel’de iniyoruz servislerimizden. Akbel düzlüğü tam bahar havasında. Ağaçlar çiçekli, yerler çiçekli. Babadağ ve Mendos’un kendine özgü çiçekleri, bitkileri ile yerler renkli renkli… Babadağ’ın zirvesi karlı, gürültü var yalnız, teleferik inşaatında. Rahatsız oluyorum hemen doğa’nın yapısına müdahale ediliyor. Mendos’a yöneliyoruz. Dik bir patika bekliyor bizi yeşiller içinde. Sedirler ile iç içeyiz artık, koca koca sedirlerin hayranıyız şimdi, bulutların üzerinde. Yükseldikçe büyüleniyor, başka dünyalara yol alıyorum. Gah Gevheri’nin dağlarına geliyorum gah Sabahattin Ali’nin meskenini tutuyorum. Çoban yerleşkelerine bayılıyorum bu dağlarda. Kapısı, pencersi, bacası ve balkonu ile evcik yapmış çobanlarım kendilerine. Karda sığınmıştık birine geçen yürüyüşlerimizin birinde. Anılarımız tazeleniyor. Nohut Ovası’na gelirken Fethiye’miz uzanıyor önümüze. Tüm adalar ortada, Göcek’ten Dalyan’a kıvrım kıvrım kıyılar. Meyve molamız fotoğraf çekimine dönüyor. Nohut Ovası da efsanesini saklıyor belleklerde Patikamız da bitiyor, zirveye yöneliyoruz, toprak yumuşacık, toprak verimli, toprak bereket dolu. Öyle büyülendik, unuttuk yüzsüzlükleri, aymazlıkları, ihanetleri, pişkinlikleri… Dağlar arındırıyor, zirveye çıkmak her şeyin üzerinde olmak: İşte güven bu… Mendos’un zirvesi Çal Dağı ve Babadağ gibi sipsivri değil, Mağrur Mendos, kol kanat oluyor Fethiye’ye. Dört zirve var araları küçük düzlüklerle beslenen. En güzel kirişler de bu düzlüklerde. En yükseği doğu yöndeki zirve, 1760 metre. Biz yükseldikçe zirve’ye ufkumuz genişliyor, dört yanımız açılıyor. Güneyimizde Babadağ zirvesi. Batıya doğruluyorum Faralya açıklarından Fethiye Körfezi ve güzelim adalarımız. Göcek’ten ta Marmaris, Datça’ya uzanıyor gözler. Kuzeyde Çal Dağı, Üzümlü Nif, Boncuk dağları. Doğuda başı her zaman karlı Akdağlar, eteklerinde köylerimiz, Kumluova’ya doğru uzanıyor. Bulutlar koşuyor, en son düzlüğe geliyoruz, yürüyüşte zorlananlar kalıyor, dinlenmeliler. Zirvenin simgesi kayalıklar ve kökü gövdesine karışmış, koca dev ağaçlar.… Kimi kara soğuğa yenik düşmedik dercesine kupkuru dalları ile ayakta kocaman ardıçlar… Bulutlar yükseliyor, bulutlar içinde kalıyoruz işte masal bu. Kiriş topluyoruz Saliha ve Fatoş Hanımlarla. Ateş keyfinden sonra Kadir Bey’in zirvede sade kahve keyfi… Zamanında çıkmalıyız bu güzellikten, dönüşteyiz. Dönüş zorlamıyor çıkış kadar. Yan basa basa iniyoruz, aman düşmeyelim! Ah koca ağaçlar, yosunlu, kökü gövdesine karışmış ağaçlar. Sonra kurumuş koca ağaçlar, yosunlu kayalar, kayalar arasında keçiler, masal dünyasına götürdünüz bizi. İnanılmaz bir şey, şaka gibi, nisan bir şakası gibi. Fotoğraflara bakıyorum şaka değil arkadaşlar biz pazar günü Mendos’un zirvesindeydik! 2 Nisan da dağları mesken edinen Sabahattin Ali’nin Yaşamdan kopartılışının 70. Yılı, saygı ile anıyoruz! “İnsan hafızası kaybolan, kaybedilen, yok edilen, yakılan, parçalanan değerlerimizi unutmaz. Onlar, bu kayıp değerler hiç umulmadık bir yerde, umulmadık şekilde toplumun karşısına çıkar ve “susmaktan hiç utanmadınız mı ?” diye sorar.”diyor, Sabahattin Ali’nin kızı, Filiz Ali: Unutmuyoruz! Kuzyaka’ya iniyoruz, sarnıcın yanında yine çobanımız yerinde. Az aşağıda servislerimiz, yanında çayın sıcak kokusu güzel kurabiye ve kekle bütünleşiyor. Sağ olsun sürücülerimiz ve kek –kurabiye yapanlarımız. Aysel’imiz de eğlenmeye başlıyor. Dağ ve deniz seyri ile evlerimizdeyiz. “Başım dağ, saçlarım kardır,/Deli rüzgârlarım vardır,/Ovalar bana çok dardır,/ Benim meskenim dağlardır…
Bir gün kadrim bilinirse,/İsmim ağza alınırsa,/Yerim soran bulunursa:
Benim meskenim dağlardır.” Sabahattin Ali
Katılımcılar: ; İhsan Erol, Süheyla Coşkun, Fatih Doğan, Şakir Sarıoğlu, Ümit Dilsiz, Beyhan Yörük, Atiye Kaçar, Zeliha- Cey Hun Beyazova , Ali Gaffar Çit, Sefai Güner, Ayşe Kuşkonmaz, Saliha- Kadir Gürol , Cafer Özyaşın, Nurettin Özdemir, Yahya Afsan, Emrullah Ateş,Özcan Köse, Nimet- Selim Bulut, Mustafa Yavuz, Oğuz Kolak, Aysel Yüksel, Fatoş, Salim Akardiş, Tamer Alpgiray, Nizam Şimşek.

































