Köşe Yazısı Alim Yörük
12 MART İSTİKLAL MARŞININ KABULÜ
Kurtuluş Savaşı başlamış. TBMM açılmış. TBMM yeni seçilip gelen milletvekilleri, Türk Ordusuna cesaret vermek için ordunun içinde gezmeye başlarlar. Görürler ki ordunun morallerinin kötü olduğunu, imkânsızlıklar içinde savaştıklarını görürler. Ordunun maralını yüksek tutmak ve Türk Halkının Millet bilincini uyandırmak için bir marşa ihtiyaç olduğunu görürler.
İstiklal marşının yazılma teklifi TBMM ne ilk defa İsmet PAŞA tarafından 1920 yılında verilir. Gerekçeleri de bu teklifte açıklanır. 6 Ocak 1921 Düzenli Türk Ordusu I. İnönü Savaşında Yunan Kuvvetlerini durdurunca İstiklal Marşına ihtiyaç olduğu ortaya çıkar. Bu görevde Maarif Vekilliğine verilir. Zamanın maarif vekili Hamdullah SUPHİ Bey marş yazılması için gazetelere ilan verir. Bu ilanda seçilecek söz yazarına 500 lira beste yapana ise 1000 lira ödül konmuştur. Nitekim yarışmadan sonra Mehmet Akif bu ödülü kabul etmeyeceğini bildirir. TBMM Muhasebecisi Necmettin Bey Mehmet AKİF e bu paranın TBMM kasasında kalamayacağını söyler. Bu parayı al istediğin yere bağışlayabilirsin der. Mehmet AKİF de bu parayı alıp Sarıkışla Hastanesindeki yaralı askerlere bağışlamıştır. (Alınan 500 Lira ödülün bağışı ile ilgili çeşitli kaynaklar, çeşitli yerlere bağışlandığını yazsa da Mahir İZ doğru olanı yukarıda ki Sarıkışla Hastanesinde yatan yaralı askerlere bağışladığını belgelerle ispatlamıştır.)
Bu yarışmaya yurdun dört bir yanından 724 eser katılır. Ancak; bu eserlerden hiç biri TBMM tarafından Milli Marş olarak seçilmeye kabul görmemiştir. Çünkü yarışmaya katılan bu eserler yurdun işgal durumunu ve Türk halkının içinde bulunduğu ruhi özellikleri, millet olma bilincini yansıtmıyordu. Maarif Vekili Hamdullah SUPHİ Bey Burdur Milletvekili Mehmet AKİF in arkadaşlarından bu yarışmanın ödüllü olduğu için katılmadığını öğrenir. Hamdullah SUPHİ Bey Mehmet AKİF e bir mektup yazarak bu yarışmaya katılmasını, kazanırsa para ödülü verilmeyeceğini söyler. İsteklerinin kabul görmesinden sonra Mehmet Akif, Tacettin Dergâhındaki odasına kapanıyor ve 1910 yılından beri halkın içinde bulunduğu durumları da göz önünde bulundurarak İstiklal Marşının dizelerini bir bir kaleme almaya başlıyor. Mecliste, yolda, evde, camide, uyurken dahi aklı sürekli bu konu ile meşgul olmuştur. Hatta Akif’le birlikte kalmakta olan Hafız Beki Efendi’nin anlattığına göre, bir gece uyanan Akif, kâğıt bulamayınca yer yatağının yan tarafındaki duvara marşın dizelerini yazmıştır. 1936 yılında Mehmet Akif bir röportajda “Tekrar yarışma olsa katılır mısınız?” sorusuna “Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın” şeklinde cevap vermiştir.
Mecliste bu konu için kurulan komisyon şiirlerden üçünü cephede askerlerin beğenisine sunmuştur. Askerler Mehmet Akif’in şiirinden çok etkilenmişlerdir. Ayrıca komisyon 7 adet şiiri meclis kürsüsünde okunmaya değer bulmuş ve Mehmet Akif’in şiiri Hamdullah Suphi tarafından ilk sırada okunmuştur. Her mısrası ayrı bir alkış alan şiir her defasında daha büyük bir coşku ile tam 4 defa okunmuştur. Diğer 6 şiirin okunmasından alınan kararla vazgeçilmiştir. 1 Mart 1921 tarihli toplantıda okunan şiir 12 Mart 1921 tarihli toplantıda Milli Marş olarak kabul edilmiş ve İstiklal Marşımız ayakta tekrar okunmuştur. Şiirin bestelenmesi aşamasında 1924 yılında kabul edilen Akif Çağatay Kılıç’ın bestesi 1930 yılına kadar çalınmışsa da bu tarihten sonra zamanın Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası şefi Osman Zeki ÜNGÖR’ün 1922 yılında yaptığı beste kabul edilmiş ve günümüzde söylenmektedir. Protokol gereği sadece 2 kıtasının marş olarak söylendiği İstiklal Marşı 9 dörtlük ve 1 beşlik olmak üzere 10 kıta ve 41 dizeden oluşmaktadır. İstiklal Marşı’nın armonisi Edgar MANAS ve bando tarafından çalınması için düzenleme ise İhsan Servet KÜNÇER tarafından yapılmıştır.
MEHMET AKİF ERSOY’U ANMA VE MEHMET AKİF RUHU
Mehmet Akif ERSOY Burdur Milletvekili olarak Ankara’ya TBMM çalışmalarına katılmak için geldiğin de kabutu (Paltosu) yoktur. Kış gününde Ankara’nın soğuğunda dolaşırken arkadaşı Baytar Prof. Şefik Kolaylı’dan ödünç palto alarak kullanır. Ama yarışmaya katılmadım diye ödülü kabul etmeyerek ihtiyacı olanlara bağışlamıştır. İstiklal Marşını Türk Milletine ve Türk Ordusuna armağan etmiştir. Hatta Daha sonra böyle bir yarışma açılsa katılmak ister misiniz diye sorulur. Verdiği cevap çok değerli bir cevaptır. “Allah bu millete bir İstiklal Marşı daha yazdırmasın.”diyerek İstiklal Marşını Türk Milletine ve Türk Ordusuna armağan etmiştir. Mehmet Akif ERSOY’ un ruhu bu ruhtur.
Mehmet Akif’i sadece bir şair olarak yazıp geçmekle kelimelerin yetersiz kaldığını görmeliyiz. Bu vatan için, bu millet için, atalarımızın kanları ile yazılan Türk bayrağı için sağlığını hiçe sayarak yokluk içinde yaşamak, Türk Milletine hizmet etmek, Mehmet Akif ERSOY ruhudur. Mevki, makam çıkar menfaat güderek 500 lirayı alıp, yiyip gezmemiştir. Milli Mücadelenin çilesini çeken, yaralanan askerlere bağışlamıştır.
Bu gün bireyselleşen dünyamızda, çocuklarımıza bu ruhu verilebiliyor mu? Sorusunu sormalıyız. Hele, hele okullarımız da yüzeysel olarak Mehmet Akif ERSOY İstiklal Marşının yazarı deyip geçilmemelidir. Okullarda ki öğretmenlere, anne, babalara çok büyük görevler düşmektedir. Çocuklara bu ruhu aşılamak için.
Ne mutlu Mehmet Akif ERSOY ruhu ile kalanlara. Ne mutlu çocuklarını Mehmet Akif ERSOY ruhu ile yetiştirenlere. Başta Mustafa Kemal ATATÜRK Milli mücadele şehitlerimize ve İstiklal Marşını yazan, bu ruhu kazandıran Mehmet Akif ERSOY a Allah rahmet eylesin mekânları cennet olsun.
