Kıbrıs Barış Harekatına katılmış bir gazi olarak öncelikle şunu ifade etmek istiyorum Kıbrıs Türklerinin özgürlüğü ve Türkiyenin esenliği için ömrünü adamış ve sağlığında Fethiye’ye de gelip derneğimizi ziyaret etmiş olan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı Büyük Devlet Adamı Rauf Denktaş’ı rahmet ve saygıyla anıyorum.
Ruhu şad olsun. Kıbrıs sorununu çözme iddiasında bulunanların çoğu; Kıbrıs’ın tarihsel gerçeklerini bilmiyorlar veya bilmezlikten geliyorlar. Kıbrıs ile ilgili gerçeklerin başında şu geliyor; Kıbrıs’taki Rum toplumu hiç bir zaman meşru bir devlet olmamıştır. Kıbrıs Rum vatanı değildir. Kıbrıs’taki Türkler Rumlardan daha hak sahibidir. 1571 yılında Venediklilerden alarak Kıbrıs’ı fetheden Osmanlı Devleti; adanın yönetimini devir almışlardır. Osmanlılardan önce Kıbrıs Venediklilerin egemenliğindeydi. Adaya; adalet, barış, huzur ve özgürlük getiren Osmanlı Devleti; Venediklilerin mülklerini Ortodoks Rum Kilisesine aktardılar. Kiliseye geniş yetkiler verdiler. Böylece adada yaşayan Rumlara ve kiliselerine güç verdiler. Rumlar daha sonra bu gücü adada yaşayan Kıbrıslı Türklere karşı kullandılar. 1878 yılında Rusya karşısında zor durumda kalan Osmanlı devleti; Kıbrıs’ın yönetimini geçici olarak İngiltere’ye verdi. Daha sonra 1. Dünya savaşında İngiltere adaya el koydu. 1950 yılının sonlarında Kıbrıs’ta bağımsızlık hareketi başladı.
Uluslararası anlaşmalara dayanan bir Rum-Türk devleti kuruldu. Fakat Rumlar böyle bir ortak devlete razı olmadılar. Kıbrıs’ın yönetimini ve adanın tamamını el koyma yoluna gittiler. Rumlar uluslararası anlaşmaları ve ortak anayasayı yok saymak suretiyle Kıbrıslı Türklere karşı baskı, zulüm ve soykırıma başladılar. Rumlar 1963 yılında kurulan ortak devleti yıktılar. Asıl amaçları Kıbrıs’ı Yunanistan’a ilhak etmek idi. Anayasa komitesinde olan Rumların başkanı Klerides “Biz anayasaya temel olan anlaşmaları içimize sindiremeden imzaladık. Amacımız ilk fırsatta Enosis’i uygulamak ve Kıbrıs’ı Yunanistan ile birleştirmekti.” diyerek Kıbrıslı Türklere karşı insanlık dışı saldırılarda ve soykırımlarda bulundular. Rumların uygulamış olduğu bu katliamlara sessiz kalmayan Türkiye Cumhuriyeti Kıbrıslı soydaşlarımızın yardımına koştu. Fakat zamanın Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Johnson buna fırsat vermedi. ABD Başkanı Johnson; Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’ye yazdığı mektupta Türkiye Cumhuriyeti; Kıbrıs’a bir çıkarma yaparsa çok ağır tedbirler alınacağını ifade ederek tehditler yöneltti. Rumlar tarafından Kıbrıslı Türklere insanlık dışı zulümler ve katliamlar devam etti. 15 Temmuz 1974 yılında Yunanistan’daki cunta yönetimi Kıbrıs’ı ilhak etmek istiyordu. Kıbrıslı Türklere karşı başlatılan Enosis hareketinin liderlerinden Makariyos’un amacı Kıbrıs’ta Türklerden arındırılmış bir Rum devleti kurmaktı. Türkiye buna müsaade etmeyerek Rahmetli Bülent Ecevit başkanlığındaki Türk Hükümeti garantör devlet olarak Kıbrıs’a askeri harekat başlatmaya karar verdi. 20 Temmuz 1974 sabahı Türk askeri Kıbrısa çıkarak Kıbrıslı Türkleri soykırımdan kurtardı. Adaya barışı getirdi ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin sınırlarını belirledi. 31 Temmuz 1974 tarihinde Türkiye, Yunanistan ve İngiltere devletleri arasında Cenevre’de yapılan müzakereler sonucunda; Dış İşleri Bakanlarının yapmış olduğu ortak açıklama ile Kıbrıs’ta artık 2 ayrı yönetimin olduğunu tüm dünyaya duyurdular. Kıbrıs Barış Harekatı’ndan önce adada sürekli çatışmalar olurdu. Kıbrıslı Türklere karşı zulüm yapılırdı. Adadaki Rum çeteleri birbirleriyle de çatışırlardı. Türkiye Kıbrıs’ta sadece Türklere değil Rumlara da barış ve huzuru getirmiştir. Kahraman Türk ordusunun 50 yıl önce gerçekleştirmiş olduğu Kıbrıs Barış Harekatı zaferini kutluyor, Kıbrıs Barış Harekatında şehit düşmüş tüm askerlerimizi ve Rum zulmüne karşı mücadele eden Kıbrıslı mücahitlerimizi, aramızda olmayan tüm gazilerimizi rahmet ve saygıyla bir kez daha anıyorum.
