AFRİN ŞEHİTLERİNE
Anlatırım sizi çocuklarıma, unutmam
Feda ettiniz vatanımız için kendinizi, unutmam
Rızamızı aldınız, hakkımız helaldir size
İçimizi acıttınız ,kor düşürdünüz yüreğimize
Namertlere fırsat vermediniz, toprağa verdiniz genç bedenlerinizi.
Şehit oğluydunuz, siz de şehit oldunuz şimdi
Elinizden geleni vatan için yaptınız.
Hakkınızı helâl edin, göreviniz bize emanet.
İman gücünüzle savaştınız, şehit oldunuz, ölmediniz.
Tek aşkı vatan aşkı bildiniz.
Lâ ilâhe illallah, diyerek girdiniz savaşa
Ecdadın yüzünü kara çıkarmadınız.
Rengini al bayrağımın soldurmadınız.
Arca ARICAN
Özel Balkan Ortaokulu
6/A
BİR HABER
Gün geçtikçe daha da artıyor özlem,
Bekleniyor heyecanla gönderilen mektuplar.
Herkesin gözü kulağı yollarda,
Mehmetçikten bir haber gelsin diye.
Geçmiyor ki sayılı günler,
Geçmiyor, durdu sanki vakit.
Bazen şüphe de düşüyor insanın içine:
Ya gelemezse?
Ya bir gün gelirse o kara haber,
Ya sararsa etrafı, insan çığlıkları,
Allah’ım hiçbir ana babaya yaşatmasın
O kara günü.
Elifnur Karayaman
Vali Recai Güreli Ortaokulu
ESRA’M
Günlerce seni aradım durdum
Sesini duydum rahatladım.
Dillere destan sesinle beni kendime getirdim.
Sen olmasan ne yapardım ben?
Benim küçük Esra’m.
Senin sayende yeni bir unvanım oldu,
Sayende diğer kadınlar gibi
Ben de anne oldum.
Biliyor musun Esra, ilk doğduğunda çok tatlıydın.
İyi ki senin annen olmuşum, seni çok seviyorum,
Benim küçük Esra’m!
Ayşenur Aydın
Vali Recai Güreli Ortaokulu
ASLA PES ETME
Doğumumuzdan ölümümüze kadar geçen sürede hayata karşı savaş içindeyiz. Bitmek tükenmek bilmeyen bir savaş. Bu savaşta ya başarılı oluruz ya da başarısız. Neyi seçeceğimiz bize kalmış. Ama eminim ki başarılı olmayı herkes ister. Neden istemesin ki? Bence başarı güzel şey.
Elbette her şey istemekle olmuyor. Uğraşıp, emek verip alın teri dökmeniz gerekir. Başarıya giden yolda bunlar şarttır. Çalışıp çabalarken yolun ortasında, başında veya sonunda olmanız fark etmez. Sonuca ulaşıncaya kadar hiç pes etmeden çalışmanız gerekir. “Ben bunu yapamam, çok zor, imkansız, benim bunu yapmam için kırk fırın ekmek yemem gerekir.” gibi motivasyonunuzu, kendinize olan güveninizi düşürecek ifadeler yerine “Başarabilirim, başaranlardan benim neyim eksik?” gibi ifadeler kullanmanız gerekir. Sakın kendinizi küçümsemeyin, bir bakın aynaya, başaranlardan bir eksiğiniz olmadığını göreceksiniz? Sadece azim, kararlılık, özgüven ve çalışkanlık gibi özellikler edinmeniz gerekir. Herkesin bildiği, dinlediği bir hikaye olan kaplumbağa ile tavşan bahsettiğimiz bu duruma güzel bir örnektir. Tavşan, kaplumbağayı küçümsemiştir ama kaplumbağa kendine güvenmiş ve asla pes etmeyerek sonunda tavşanı yenmiştir. Kaplumbağanın tavşanı yenmesini sağlayan azmi ve kararlılığıdır.
Hayat bir sınavdır. Bu sınavda çok zor sorular olabilir. Bu zor sorular karşısında “Öf! Bu soru da çok zormuş, ben bunu yapamam.” derseniz bilin ki baştan kaybetmişsiniz demektir. Unutmayalım, yapamazsak da pes etmeyelim, hayatta nice sınavlar var !
Zeynep YONGACI
8/B
FETHİYE ÇALICA ORTAOKULU
CEFAKÂR KAHRAMANLARIN DESTANI: ÇANAKKALE
Gecenin kara bağrında, hafif bir rüzgar esiyor
Deniz usulca dalgalanıyor, rengini kızıla boyuyor
Düşman gemileri, Çanakkale sularında yüzüyor
Ve zaman, geleceğin ne getireceğini bilmiyor, titriyor
Önce şafak söküyor, sonra gece bastırıyor
Savaş yaklaşıyor
Bir kadın, elinde bir kağnı, savaş meydanına mermi taşıyor
Yüreğinde bir ağırlık, şehit olacak, biliyor
Bir adam, saçlarına ak düşmüş bir adam, dua ediyor
Koynunda kaybettiği oğulları, vatanım dediği Çanakkale’ye gidebilmek uğruna
Bir çocuk, annesinin eteğinden tutmuş ,vatanını savunmaya gidiyor
Geri dönmeyi düşünmüyor ve o minik yüreği zaferi arzuluyor
Savaş kapıda
Düşman dört bir yandan saldırıyor bu güzel vatanımıza
Ölüm yağdırıyor, Çanakkale’min topraklarına
Ve pak alınlar, o nazlı göklere bakar iken
Mukaddes dudaklar yudum yudum içerken Şehadet şerbetini
Milletim canla başla çarpışıyor, gece saat on iki
Savaş devam ediyor
Nusret Mayın Gemisi, Çanakkale Boğazı’nda, düşman üstüne yürüyor
Yüreklerde sönmeyen umut ateşi, daha bir harlanıyor, daha bir büyüyor
Yurdumun her tarafından, cepheye giden bir sürü kahraman
Korkmuyor kimse düşmanlardan, korkmuyor onlardan
215 kiloluk mermiyi sırtlanmış Seyid Onbaşı, Çanakkale’mi kurtarmaksa tek amacı
Ve Anafarta’nın sarı meleği, gözleri göklerden daha bir mavi, başında kasketi
Yüreğinden gelen o muhteşem cesareti ve ufuklara bağıran o gür sesi
“Çanakkale geçilmez .” “Çanakkale bizimdir .”
Ve düşman anlıyor, savaşı kazanan Türklerdir
Yer gök inliyor, bu destansı mücadelenin galibini haykırıyor
Savaş bitti
Ve satırlarca yazılacak, kelimelere sığmayacak Çanakkale Zaferi
Tarih kitabında yerini alıyor
Selda BOSTANCI
Göcek Deniztemiz Ortaokulu
KAYIP YALNIZLIK
Meçhul bir rüzgar eser derinlerden,
Sessiz çığlıklar gelir yüreğimden.
Aranıyor mutluluk çalan zalim,
Neden çalınan o mutluluk benim?
Şimdi şahlandı kayıp yalnızlık,
Tesir etmedi ritmi bozuk karanlık.
Bir ışık bile vurmadı yüzüme,
Ahtım olsun hüzün dolu gözüme.
Birçok kan aktı başımdan yerlere,
Selamın olsun yalnız sefillere.
Elbet ortaya çıkar bu kâh zalim.
Ve o vakit benim ölüm seferim!
ESAT CAN GÖK & Fethiye Anadolu İ.H.L.
LUCKY
Ben Lucky. Sokakta en sevdiğim arkadaşım Thunder ile beraber yaşıyorum. Thunder bir kurt köpeği, ben sokak köpeği… Bu halimden memnunum. Eğer beni bu hâlimle sevecek bir sahibim olmayacaksa sokakta tek başıma yaşamayı tercih ederim. Bizim Thunder’la en büyük korkumuz insanlar. İnsanlar çok acımasız. Size hangi örneği vereyim ki… Mesela geçen gün durağa yetişmeye çalışan kadın, kedi önünden çekilmediği için ona tekme attı. Canının ne kadar yandığını hesap etmedi tabi. Kendisine tekme atılsa ne hissederdi acaba? İnsanların hayvanlara bu kadar merhametsizce ve hiç umursamadan kolayca zarar vermeleri beni gerçekten çok şaşırtıyor.
Kişisel düşüncem herkesin evinde en az bir hayvanı olmalı. Hayvan değil, can dostu… Bu bir yasa olmalı hatta. Ama çok önemli bir şartla; onlara çok iyi bakılacak. Bakımları yapılacak, mamaları verilecek, sevilecek, korunacak, oynanacak… Bir evcil hayvanın ihtiyacı olan her şey yapılacak. Düşünsenize bizler için ne harika bir şey olurdu bu.
Sokakta yaşam çok zor. Herkeste bir yemek bulma telaşı… Özellikle kediler çok komik. Bulduğu bir yiyeceği herkes birbirinden kaçırıyor; kim güçlüyse o kazanıyor. Biz köpekler işbirliğine, beraberliğe biraz daha açığız. Bir gün Thunder’la aç gezerken küçük bir evden gelen et kokularını aldık. İçerde yemek yapan yaşlı bir teyze vardı. Teyze elinde bir tabak yemekle bize doğru geliyordu. Önce ne olduğunu anlamadık hatta korktuk ama sonra o tabağı önümüze koydu, gülümseyerek uzaklaştı yanımızdan. O günden beri yemeği hep orada yiyoruz. Birkaç hafta sonra gittiğimizde ortalıkta kimse yoktu, evin içinde de kimse görünmüyordu. Thunder da ben de endişelenmeye başladık. Sokakta yaşadığımızdan beri bize değer veren ilk kişiydi o yaşlı teyze. Artık meraktan duramıyorduk. Açık pencereden içeri atladık. O da ne! Yaşlı teyze yerde yatıyordu. Çok korktuk. Elimizden ne gelirdi ki? Dışarı çıkıp kasaba meydanına koştuk ve başladık havlamaya. Ancak kimse umursamıyordu. En sonunda bir şeylerin ters gittiğini anladılar. Zor da olsa birkaç kişiyi yaşlı teyzenin evine götürmeyi başarabildik. Yaşlı teyzeyi öyle görünce hemen ambulans çağırdılar. Nihayet rahatlamıştık. Bir hafta sonra yaşlı teyzenin evine gittik, yemek kabımız ortalıkta yoktu ama yaşlı teyze içeri girmemizi işaret ediyordu. Bir de ne görelim? Mama kabımız içerideydi, üstelik doluydu ayrıca oynamamız için oyuncaklar ve köpek minderleri vardı ve kulağımıza eğilip “Teşekkür ederim.” dedi.
Melisa Bişkin
Özel Uğur Ortaokulu
SEVERSİN BAZEN
Bazen seversin sebepsizce,
Bir gülüşü yeter bazen.
Bazen yıldızlarda gözlerini görürsün,
Gülde bulursun kokusunu.
Onun kokusunu çok seversin,
Çünkü huzur verir sana,
Bazen ondan başkasını görmek istemezsin,
Kulakların tek onun sesini seçer,
Onca sesin içinden.
Ayrılığı da seversin yeri gelir,
“Ayrılık da sevdaya dahil” çünkü
Ama en çok onu düşünerek
Yağmurda ıslanmayı seversin.
Onun için ıslanmak bile güzeldir.
Onu unutmaksa ölümdür;
Onu unuttuğunda hayat da bitmiş olur…
Hüseyin Özsemerci
Mustafa Kemal MTAL
ÜZÜMLÜ’DE İLK YIL
Merhaba ben ……da, açık mektup gibi görünse de aslında bu bir anı yazısı. Güzel anılar yazısı.
Üzümlü İMKB Anadolu Lisesinde okuyorum, 10. Sınıf öğrencisiyimSizlerle paylaşmak istediğim bir anım var. O da , ilk senemde okulda biriktirdiğim güzellikler. İlk senenin ilk günüyle başlayacağım. İlk gün, korkularımın aksine gayet güzeldi. Yanlış servise binmiş olsam da sağ salim okula ulaştım. Gün boyu tanışma fasılları yaşandı. Halimden memnundum. Müdür sıcakkanlıydı, öğretmenler ise kafa dengi. Lise maceramda günler, haftalar hızla gelip geçiyordu. Çok güzel arkadaşlıklar edinmiştim. Daha da güzeli bin bir telaş ve korkuyla geldiğim bu okul bana yaşamadığım bir sürü güzel şeyi yaşattı. Öncelikle okulun kız futsal takımına girdim. Okullar arası birçok maça gittim. Ardından her sene mantar mevsiminde kutlanan Kuzugöbeği Festivaline katıldım. Üzümlü’de geleneksel hale gelmiş bu güzellikleri biz dışarıdan gelenler bilmiyorduk. Daha sonra yine gelenekselleşmiş olan, dört gün boyunca coşkuyla kutlanan Üzümlü Festivaline tanık olduk. Gösteriler, konserler, standlar paha biçilemezdi gerçekten. Onun ardından nevruz bayramı çaldı kapımızı. Günlerce süren hazırlığın ardından bütün okul büyük bahçemizde eğlenceli bir şekilde kutladık bu bayramı. Kah yarışmalar düzenledik, kah ateşin üzerinden atladık. Unutulmayacak bir güne daha imza atmıştık. Nevruz’dan sonra artarda gelen 29 Ekim, 10 Kasım, 24 Kasım gibi özel günleri de boş geçmiyorduk tabi. Üzerimize düşen görevi yerine getiriyorduk. Ama bunların içinden en unutulmayacak olanı 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramıydı. Düşünceli müdürümüz sayesinde manevi değeri yüksek bu bayramda da güzel anılara sahip olduk. Okul bahçesinde hep birlikte yaptığımız büyük piknik, uçurulan uçurtmalar, düzenlenen yarışmalar yine harika bir gün yaşatmıştı. Bir de en sona bıraktığım kar maceramız var. Ona da değinmek istiyorum. Kış aylarında yine soğuk havayla başlayan bir günde yağmur yerini kar-dolu karışımına bıraktı. Şaşkınlık ve heyecan içinde bütün okul bahçeye döküldük. Mutluluğumuzu ve eğlencemizi gören öğretmenler teneffüsü uzattı. Karların üzerine yazılan yazılar, çizilen resimler, çekilen fotoğraflar ve yapılan kartopu savaşları derken yine muazzam bir günü geride bırakmıştık. Bu okulda ikinci senem ve şimdiden iki sene sonrasında mezun olacağım için üzülüyorum. Oysaki küçücük bir seneye ne çok, ne anlamlı, ne güzel anılar sığdırmışım. Bu güzelliklerde emeği geçen bütün öğretmenlerime ve arkadaşlarıma teşekkürler. Daha nicelerini umarım yine birlikte paylaşırız. Çok daha güzel anılarla tekrar buluşmak dileğiyle..
İlayda DAĞCI
Üzümlü İMKB Anadolu L.























