Hayatınızda sizin için önemli olan şeyleri alt alta sıralayın. Sıraladığınız bu konulardan, bir gün yok olacak olanların üzerini çizin. Geriye ne kalıyor? Koskoca bir hiç, öyle değil mi? Hayatımızı yok olup gidecek şeyler üzerine kuruyor ve bunlara sahip olmayı, kendimize tek amaç ediniyoruz. Oysa şu ana kadar yaşamış olan hiç kimse, dünya hayatında sahip olduğu hiçbir şeyi öldükten sonra beraberinde götürmemiştir.
“(Yer) Üzerindeki her şey yok olucudur; Celal ve İkram sahibi olan Rabbinin yüzü (Kendisi) baki kalacaktır.” (Rahman suresi 26–27)
Peki, Rabbimiz dışında her şeyin yok olacağı dünya hayatında, yaşama amacımız nedir? Bu sorunun cevabını Cenab-ı Allah Kuran-ı Kerim’de şöyle bildirmiştir.”Ben, cinleri ve insanları yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım.” (Zariyat suresi 56)
Dünya hayatı, insanın nefsine hoş gelecek şekilde yaratılmıştır. Akıl sahibi mü’minler dışında bütün insanların dünya hayatındaki tek amacı, evlenmek, iyi bir iş ve kariyer sahibi olmak, güzel bir ev ve araba almak, çocuklarını iyi yerlerde okutmak, onları meslek sahibi yapıp sonra evlendirmektir. Bütün bunlar elbette ki yanlış değildir. Yanlış olan, bu amaçları (hâşâ) ilah edinmek ve sadece bu amaçlar için yaşamaktır. Oysa ayette de belirtildiği gibi hayattaki tek amacımız Allah’a kul olmak olmalıdır. Evlilik, kariyer, ev ve araba sahibi olmayı da yalnız O’nun rızası için istemek ve Allah’ın bize sağladığı tüm imkânları O’nun yolunda kullanmak Kur’an-a en uygun tavır olur.
“Nefsanî arzulara, kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma atlara, sağmal hayvanlara ve ekinlere karşı düşkünlük insanlara çekici kılındı. Bunlar, dünya hayatının geçici menfaatleridir. Hâlbuki varılacak güzel yer Allah’ın katındadır.”
(Al-i İmran suresi 14)
Allah’a kulluk etmek gibi kutsal bir amaç için yaşadığımız dünya hayatında, Rabbimizin bize vaat ettiği imtihanı yaşarken, imtihanın gereği olarak nefsimiz ve vicdanımız arasında yaptığımız tercihlerle, sonsuz ahiret hayatımızdaki mekânımızı belirlemiş oluruz. Dünya hayatında ise, sadece nefsi tatmin etmek olan insanlar, ahiretten gafil olarak yaşar ve tüm zevkleri sonuna kadar tüketirler.
“Onlar, dünya hayatından (yalnızca) dışta olanı bilirler. Ahiretten ise gafil olanlardır.” (Rum suresi 7)
İmtihan edildiklerinin bilincinde olan mü’minler ise geçirdikleri her saniyeden sorumlu olduklarını bildikleri için, dünya hayatının dışta olan süsüne aldanmazlar. Şeytanın kendilerine renkli bir hediye paketi olarak sunduğu dünya hayatında, yalnızca Allah’ı razı etmek ve ahirette utananlardan olmamak için Allah yolunda dosdoğru bir istikamet tuttururlar.
Şüphesiz:”Bizim Rabbimiz Allah’tır. “ deyip sonra dosdoğru bir istikamet tutturanlar (yok mu); onların üzerine melekler iner (ve der ki) “Korkmayın ve hüzne kapılmayın, size vadolunan cennetle sevinin.” (Fussilet suresi 30), Başka bir ayette de “…Öyle ki, ömür onlara (hiç bitmeyecekmiş gibi) uzun geldi.” (Enbiya suresi 44) sözleriyle bildirdiği gibi, ölüm ve ahireti düşünmeden, kısa dünya hayatını tüketirler. İnsanların çoğu, bir ayette belirtildiği gibi “zalim ve nankör” bir karakter göstererek Rablerine şükretmeyi, O’na boyun eğmeyi ve itaat etmeyi unuturlar, O’nun koyduğu sınırları çiğnerler. Sanki hiç ölmeyecekmiş gibi, dünya hayatına sımsıkı sarılırlar.
İnsan biraz düşünse, dünya hayatının ne kadar geçici ve boş olduğunu kavrayabilir. Bu satırları okuyan çoğu insan, şu an bulunduğu yaşa gelene kadarki sürecin göz açıp kapayıncaya kadar geçtiğini düşünüyordur. Daha dün evlenmiştik, 30–40 yıl nasıl geçti anlamadım ya da üniversiteyi yeni kazanmıştım, ama şimdi mezun oldum. Zaman ne çabuk geçti v.b. diye düşünen onlarca insan vardır.
Zira Rabbimiz, dünya hayatının yalnızca bir oyun ve oyalamadan ibaret olduğunu, asıl yurdun ahiret olduğunu, pek çok Kuran-ı Kerim ayetinde ifade etmiştir;
“Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler!”(Ankebut suresi 64)
Dünya hayatının kısalığı ise Kuran-ı Kerim’de şu şekilde geçer:
“(Allah inkârcılara) Yeryüzünde kaç yıl kaldınız? Diye sorar.
“Bir gün veya günün bir kısmı kadar kaldık. İşte bilenlere sor.” Derler.
“Allah buyurur ki: Sadece az bir süre kaldınız; keşke siz (bunu) bilmiş olsaydınız!” (Mü’minun suresi 112–113–114)
Ama bir gerçek var ki hiç kimse, sahip olduğunu sandığı dünya hayatını beraberinde götüremeyecek. En zengini de, en fakiri de, sadece birkaç metrelik bez parçası ile sonsuz yaşamına uğurlanacak. Yanlarında götürdükleri ise, önceden takdim ettikleri iyi ve kötü amelleri ve erteledikleri şeyler olacak. Bu gerçek Kur’an’da Rabbimiz tarafından şöyle bildirilir:
“ Ay karardığı, güneş ve ay birleştirildiği zaman; İnsan o gün:’Kaçış nereye?’ der. Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok. O gün ‘sonunda varılıp karar kılınacak yer (Müstakar)’ yalnızca Rabbinin katıdır. İnsana o gün önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.”(Kıyamet suresi 8–9–10–11–12–13)
Yaşadığınız onlarca yılı düşündüğünüzde, ne sıkıntılar, ne acılar, ne de mutlulukların sürekli olmadığını, her şeyin gelip geçtiğini ve hatta unutulduğunu görürsünüz. Hayatınız boyunca yaptıklarınız ve yaşadıklarınızı anlatmaya kalksanız en fazla bir gününüzü alır. Koskoca bir ömrün tamamı işte bu kadardır. Çünkü sonsuz hayatımızdaki kurtuluş ve mutluluğun sırrı yalnızca Kur’an-ı Kerim’dir.
Selam ve Dua ile …
