Hepimizin çocuğu kendimize göre en değerlisi. Hepimizin çocuğu en akıllısı. O yüzden sarıp sarmaladığımız o çocuklar en yüksek notları alsın diye çabalıyoruz. Sınıfın en iyisi olsun diye çırpınıyoruz. Acaba kaçımız çocuklarımız ilerde iyi, dürüst,çalışkan,yaptığı ne iş olursa olsun en iyisini yapsın diye çırpınananlardanız?
Aldığımız diplomalar bizi kariyer anlamında bir yere getirse de, insanlık sıralamasına sokabiliyor mu acaba?
İnsanın kıyafetine göre değer vermememiz gerektiğini anlatabiliyor mu?
Ona emek verdiği, onu okuttuğu öğretmenini yıllar sonra da olsa arayıp vefasını gösterebiliyor mu?
Başkasının acısına üzülen, dünyanın neresinde olursa olsun haksızlığa uğramış, dini,dili ne olursa olsun insanlığın döktüğü göz yaşının acısını hissedebiliyor mu?
Bir insanın taktığı saatin, giydiği kıyafetinin markasının insanın kendi markası ve değeri olamayacağını biliyor mu?
Çevresine karşı duyarlı yaşaması gerektiğini biliyor mu?
Tüm canlıları sevip, koruyabiliyor mu?
Başarı merdivenini tırmanırken gerçekten bu başarıyı elde etmeyi hak edip etmediğini sorulayabiliyor mu?
Dünyanın sadece kendisi etrafında dönmediğini, başkalarının da yaşamda değerli olduğunu biliyor mu?
Anne-babasına saygı duyabiliyor mu?
Gerçek saygının insanların hayatına/özeline karışmamak ve yorum yapmamak olduğunu biliyor mu?
Kirlenmenin sadece yürekte değil, beyinde de olmaması gerektiğine inanıyor mu?
Kendi özgürlüğünün başkasının özgürlüğünü sınırladığı yerde biteceğini biliyor mu?
Sofrasındaki yemeği beğenmezken, dünyada milyonlarca insanın açlıktan öldüğünü düşünüp, şükretmesi gerektiğini biliyor mu?
Çocuk olmanın en güzel tarafının aslında kazanmak veya kaybetmek değilde oyun oynamak olduğunu biliyor mu?
Kafasını tabletten kaldırıp,gerçek arkadaşlarının gerçek dünyada var olduğunu biliyor mu?
Ve daha fazlası belki de.
Diplomalar evet ölçüttür ancak girdiğimiz sınavlarda.
Ancak her alınan diploma insan olabailmek için yeterli değildir.
Aldığımız diplomalar, diplomasız olmayı tercih etmek istemeyecek kadar şanssız ve imkansız olan insanların hayatında farkındalık yaratabiliyor mu?
Yaratabiliyorsa.
Sizin aldığınız o diplomalar başkalarının hayatlarında farkındalık yaratabiliyorsa o zaman hayattan geçer notlar almışssınızdır.
Biz bugün toplum olarak baktığınızda ciddi birer çöküşün içindeyiz aslında.
Değilmişiz gibi yaşamak gerçekleri değiştirmez asla.
Aksine daha da dibe çeker bizi.
Türk toplumu olarak, aile kavramına en fazla değer veren bir toplum olarak, toplumdaki şiddetin arttığı, birbirine parti için, spor sevdası için, cinsiyet kavramı için aslında ne çok baskı yapar ve şiddet gösterir olduk birbirimize.
Biz yetişkinler onca okul okuyup, yüksek notlarla okullardan mezun olmadık mı?
Hani nerde kaldı saygı, sevgi, ve beraberlik.
Diplomalı kaç cahiliz aslında?
Kaçımız o diplomalardaki ders notlarını davranış notlarımıza dönüştürdük?
Ehliyeti olan herkesin aslında kuralları biliyor olmasına rağmen kaçımız uygulayabiliyoruz trafikteyken,
Belki de ne büyük sorunumuz bu herşeyi bildiğimizi belegerle isapatlıyoruz ancak öğrendiğimiz doğruları uygulayamıyoruz.
Çocuklarımızın iyi derecelerle okul bitirmesi, diploma alması olmamalı tek amacımız.
Önce iyi birer insan olmalarına önem vermeliyiz.
Sevincimizi bile havaya silah sıkarak yaşayan bir toplum yerine, sıkılan her kurşuna inat, barışçı, sevgi, dolu, saygı duymayı bilen birer insan olarak yaşamasını bilmeliyiz.
Sevgiyle kalın ve yaşayın.
