Merkezi yönetim ve yürütmenin el değiştirmesinin ardından o kesime destek vermiş halk yığınlarının beklentilerinin listesi kabarık olur. Öylesi bir liste kabarıklığının hemen de günlük yaşama yansıması gerçekleştirilemez; bayağı bir zaman alır. O nedenle yeni yönetime gelmiş olan yönetici ekibi ve onların önder kişisi, ilk 100 günde yaşama geçireceklerinin listesini açıklar. Böyle bir açıklama ülkenin içinde bulunduğu bunalımdan biran önce çıkarılabilmesi için öncelikle yapılması gerekenlerin listesi niteliğindedir. İşte o süreç, halk nazarında, yeni yönetimin işe el koyma ve sonuç alabilme konusundaki açık göstergesi olması bakımından büyük önem taşır. Olağan koşullarda o türden bir açıklama yapıldığına pek tanık olunmamıştır.
Bu değişim beklenti listesi kabarıklığı aynısıyla yerel yönetim değişikliklerinde de başat konudur. Değişimin gerçekleşmesini bekleyen halk kesimi günlük yaşamında o değişimi hemen göremediğinde de bozum olur; umutsuzluğa düşer.
Bence o gidişata hiç şaşılmamalıdır. Karşılaşılan tablonun irdelenmesi, enine boyuna iyice incelenmesi gerekir. Hemen yapılabilecekler ile zamana yayılacak işlerin önceliği bellidir.
En somut değişim örnekleri ise kutlama ve anmalarda görülür. Çünkü çok bir bedeli olmadığı gibi zihniyet değişikliğini en açık bir biçimde gösterebilmek adına iyi bir fırsattır da.
Yukarıda değindiğim boyutun bir yanına örnek olacak bir gelişmeyi geçen hafta içinde kentimizde gördük, tanık olduk.
Yıllardır kentimizin sağ düşünce doğrultusunda yönetilmesi sonrası, el değiştirerek, yeni bir anlayışa yerini bırakmasıyla, gözle görülür değişiklikler de bir bir yansımasını bulmakta. Onlardan biri de kültürel yaşamımızda oldu. Fethiye Özer Olgun Kültür Merkezi‘mizde sunumu gerçekleştirilen Aşık Mahsunî (*)müzikli sahne gösterisi, benim kanımaca, o sözünü ettiğim değişikliklerin en belirgin örneği oldu. Sanatçılardan, anne olarak sahne alan kadının, oyun sonu toplu olarark izleyiciği selamlama sırasında yaptığı açıklamada, “Biz, Fethiye’ye beş yıldır gelemiyorduk.” demesinden de anlaşılıyor ki, zihniyet değişimi olmayınca o türden oyunlar da kentimizde sahnelenebilme olanağını bulamıyorlardı.
Oyun içeriği ülkemizde öteden beri solun ezilmesi üzerinedir. Ozan Aşık Mahsunî‘nin yaşamı asıl alırak, onun şiirleriyle dile getirdikleri ve ona yakınlık duyan, onu yücelten biri olan; ülke sanat dünyasında da önde gelen sinema oyuncusu-yönetmen kimliği ile Yılmaz Güney gibi kişilerin duyarlıklıkları ve ilkeli duruşları, zamanın yönetimi-yürütmeyi ellerinde bulunduranlarca nasıl acımasızca örselendiği açıklıkla dile getirilmektedir. “Süleyman… Hep Başbakan” söylemlerine kaynaklık eden gidişatın yanı sıra, yokluk yoksulluk, sömürü konuları, Maraş, Sivas Madımak Oteli olayları, 1980 Askerî Darbesi’nin baskıcı yöntemleri oyunun başat konuları yapılmışlar. Oyunun o yönleriyle, önceki zihniyetlerce kabul görülmeyerek, kentimizde sahnelenme fırsatı verilmemesine şaşılmamalıdır!
Ben de birçok etkinliğe gitmez iken bu kez her nasılsa gitmiş bulundum. Dedim ya etkinliğe ilişkin açık seçik bilgim yoktu. Yakacık’tan Alim Karaca Başkan ve sevgili eşleri Çiğdem hanımla birlikte alan çalışma arkadaşları olarak iftar yemeğinden dönüyorduk. Eşim, önceki etkinliklere katılmayışımdan yola çıkarak, “Sen, istersen eve git, uzan.” deme önerisinde bulunmadan edememişti. Ben de hani düşünmedim değil. Etkinliğin çocuklara yönelik olabileceği gibi bir düşünce de aklıma geliyordu.
Sonunda da salonun ön sırasına doğru yöneldik. Ücret ödeyerek salonu doldurmuş bulunan halkın içinden bayağı bir tanıdıklarımız da oradaydılar. Ön sıranın hemen ardında oturan dostlarımızdan biri(!) bize takılmadan edemedi: “Biz de bu protokole hangi ağır kişiler gelip oturacak diye merak ediyorduk.”diye bize seslendi. ” Ben de, aşağı kalır mıyım, “Ceplerimize kurşun koyduk.” diyerek, ağırlık sorunumuzu giderdik demeye getirdim!
Sırada 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’na yaraşır etkinlikler bulunmaktadır. O etkinliğe ilişkin gözlem ve değerlendirmemiz bu yazımız konusuna giremeyecektir. Bir başka yazımızda ele alırız.
Ben bu yazıya son dokunuşlarımı yaparken Fethiye’ye gelerek bu etkinlikleri görmesini istediğim, Bilecik’te oturan, elli yıllık arkadaşımı ve eşini Antalya’ya kadar gelmiş olmaları nedeniyle sözleştiğimiz gibi buraya çıkıp gelmelerini bekliyor olacağım.
Herkesin bu ulusal bayramını kutluyor, iyi haftalar diliyorum.
_________________
(*) Etkinliğin, ya sahne oyununun asıl adının yalnızca Aşık Mahsunî‘miydi bilmiyorum.
