Yaylada kiracıları olduğumuz aileyle söyleşirken o an aklıma gelip de merak ettiğim bir soruyu sorduğumda karşılık olarak aldığım yanıtla sanki ağzım açık kalmış gibi oldum. Hani bazı kişinin o anki şaşkınlığını, hayretini gizleyemeyerek takındığı bir tavır için öyle de söylenir ya, işte ben de, ne kadar gizlemeye çalışmış olsam da, sanırım öylesi bir hal almıştım.
Yerel genel seçimler yapılmış, biz de o süreçte kendi boy ölçümüzü almış olmuştuk ya, sürecin bir çevredeki sonuçlarını yeri gelmişken sorup öğreniyorduk. İçli-dışlı olduğumuz yerlerin seçilmiş muhtarlarını çoktan duyup öğrendiğimiz halde bir adım ötemizin muhtarını her nasılsa öğrenmemişiz.
Ev sahiplerimizden hane reisi olan kişi de hemen ötemizde bulunan köyden(Mahalleden) olduğundan, toplumsal etkinliklerinden haberdar edildiğimizde, biz de birlikte hareket, ederek oraya gidiveriyorduk.
Her bir köyümüzün-mahallemizin, mıntıkamızın değişik coğrafi konumu var. Yaşadığımız çevreyle kıyaslama yapar, öylelikle hoş bulur, ya da değişik yönlerini ilginç bulduğumuzu dillendirmeye yöneliriz. Öylesi hallerimiz çoktur. Ben, bulunduğumuz Çal Dağı dibindeki yaylamızı bütün yönleriyle ilnginç bulup coşkuyla sevmiş biri olarak, başka başka yerleri de merak ederim. İşte bizim az ötemizde, Çal Dağı’nın batı dibinde yer alan o mahalleyi-köyü de, sözünü ettiğim yönleriyle bayağı bir değişik bulur severim; eşim de sever.
Bundan bir yıl kadar öncesi Kurban Bayramı’nda yayladaydık. Ev sahiplerimizden hane reisinin baba ocağı, benim, o sözünü ettiğim, bir adım ötemiz sayılacak mahalleydi. Verese kalan hanelerini Üniversite’de çalışan kız kardeşleri arada bir gelerek kullanıyormuş. Ona, bizim oradan bir kurbanlık koyun götürüldü. Eşim de, orada tanıştığımız eski muhtar adayının hoş eşinden, bahçelerinde yetişen, o bol incirlerden, reçel yapmak için, toplamak isteğinden söz edecekti. Ev sahiplerimiz birlikte kalalım dediler. Bizde kaldık. Koyun, oradann çıkıp gelen bir köylüce kesildi. Diğer işlemleri ev sahibimizin oğlu ve iki kadın kardeş üstlendiler. Koyunu kesen kişi ise hemen çekilip gitmedi. Onunla birlikte, yan yana oturup bayağı bir söyleştik.
Güncel konulara girdik. O sıra gidişata ilişkin duyulan güvensizliği ve kaygıları açıklıkla dile getirmeye koyuldum. Köylü de, söze giriyorsa da, daha çok, benim sözümü kesmeden dinlemeyi yeğliyordu. Bu tutumu da, bana, daha çok açıklama yapma fırsatı yaratıyordu. Ben de, dilim döndüğünce, bilgi donanımın elverdiğince, anlattım da anlattım. Hatta bir ara “Mahalli İdareler Yönetimi” çıkışlı bir olduğumdan söz ederek o yönde konulara egemen olduğumu belirttim. İnanç boyutuna, yanlışlara, ikircikli yaklaşımlara değindim. Çelişki olmadan siyasi çekişme de olmaz, dedim. Bir ara, ona dönüp, “Bütün bu söylediklerimin, bu biçimde anlatıldığına, yazıldığına rastladın mı hiç?”, diye de sormadan edemedim. O da, “Hayır” direrek açıklama yaptı.
Bir önceki muhtar adayı olan köylüsünden de söz ettim. Onca sözümü sanki asıl ilgilisine söylüyormuşum gibi hissetmiştim kendimi. Bana, karşımdaki kişinin, iyi bir dinleyiciymiş gibi geldi.
O köylü yanımdan kalkıp gitmediği sürece konuşmamı sürdürdüm. O da dinlemeyi sürdürmüştü.
Hani, yazımın başlarında, bir şaşkınlıktan söz ediyordum ya… İşte o şaşkınlığımın nedeni, bütün o konuşmalarımı ilgiyle dinleyen kişinin, benim, nice sonra, merak edip sorduğum sorunun, yanıtının karşılığı olduğunu öğrenmem sonrasıdır. Sanırım, siz de, şimdi anlamış olmalısınız. O konuştuğum kişi, 31 Mart Yerel Seçimleri’nde, mahallesinin-köyünün muhtarı seçilmişmiş.
Ben, o kendisiyle yaptığım konuşmalarımda da, birçok konuyu ele alarak, ders niteliğinde, kendisine açıklamalarda bulunmuşum. İlginç değil mi?
Ben, bir önceki dönem aday olup kazanamamış olan kişinin, yeniden aday olması için de, epey dil dökmüştüm. O, beni dinlemek yerine, kendince konuşmalara girmeyi yeğlemişti. Kendince yöntemi, donanımı vardı. Daha çok da mahalle dışındaydı.
O yeni muhtarımızı, ilk fırsatta bulup konuşacağım. Onu kutluyacak ve, başarılar diliyeceğim.
* * *
Zihniyet değişikliği ile, kentimiz, o bastırıla gelen, örselenen devrimci-ileri havasını yeniden geri kazanıp, yelkenlerini güçlü esintilerle şişirerek, hareket etmeye başladığını görmek bambaşka bir güzellik. Onca sene iç karartan genel gidişattan sonra, bu ortam gerçekten çok iyi geldi. Hoş bir hafta sonu geçirdik. Edip Akbayram dinletisi de, zaten var olan anılar burgacımıza bir kat daha sarmal atmış oldu. Biz de beklediğimiz konuklarımızla o dinletilerde yerimizi aldık. Oldukça hoş oldu.
Herkese iyi haftalar…
________________
(*) Enver Çoban
Not: Yeşilüzümlü’den Belediye Meclis Üyesi seçilen Şevki Arıcan’ın İzmir 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi’nde ameliyat olduğunu, Muhtar ağabeyinin, İnternet Toplumsal İletişim Ağından, öğrenen, Belediye Başkanı Alim Karaca, meclis üyesi arkadaşına İzmir’e kadar hızlıca giderek, geçmiş olsun, diliğinde bulundukları kendisinden öğrenilmiştir. Başkanın, dar bir zamana sıkıştırdığı bu hoş, insancıl yaklaşımını kutluyor, hastamıza, biz de, geçmiş olsun dileğinde, bulunuyoruz. Bizleri Yeşilüzümlü’de verilen İftar Yemeği sonrası, başta Başkan, Başkan Yardımcısı Oğuz Bolel ve alan çalışma arkadaşları olarak topluca, dönüşte evlerinde kabul ederek çay sunma inceliğini gösteren Yasemin-Şevki Arıcan çiftine, ayrıca, çok sağ olsunlar, diyoruz.
