Çarlık Rusyası sonrası geçiş yönetimi sürerken, “1917 Bolşevik Devrimi” gerçekleştirilmiştir. Devrimin önderi Lenin‘dir. O ve dava arkadaşlarının hedefledikleri yönetim biçimi, 1871’de, Fransa başkenti Paris’te, iki aylık bir süreçle sınırlı kalmış, ülkenin diğer yerlerine yayılmasına fırsat verilmeyip boğulmuş ve alt edilmiş, kısa ömürlü bir deneyimden başka yaşama alanı bulamamış olan Marksist bir düzendir.
Onlar, ele geçirdikleri ülke yönetiminde I. Düya Savaşı’na sokulup yedi yıldır savaşıp durarak perperişan olmuş ordularını barış ortamı sağlayarak terhis etme sözüyle hareket etmişlerdir. İlk iş olarak da o yolda adımlar da atmışlardır. İşte o adımlar sonrası, yönetim, hiç de dinginliğe kavuşamaz. Batılı gelişmiş ülkeler karşıtlarına destek yağdırırlar. Ülke iç karışıklıklara gömülür. Yönetim, dört ayrı cephede iş savaşla baş etmek gibi bir güçlükle karşılaşır. Ordusu büyük oranda yeni yönetimce terhis edilmiş olduğundan devrimin önderlerinden Troçki, yeniden bir ordu kurmak zorunda kalır. O ordunun adı “Kızıl Ordu” olarak çok konuşulur. Sonuçta tüm karşıtlar alt edilirler.
Yeni yönetimin işi de hiç kolay değildir. Toprak dağıtmı gerçekleştirilmiştir gerçekleştirilmesine de, köylü, paranın önemini kaybettiği yeni yönetim ortamında ancak kendine yeter oranda ekip biçmeye yönelir. Kentlerde açlık sorunu baş gösterir. Bütün o açmazlarda Lenin‘den sonra gelen en etkin kişi olarak Troçki, çözümler önermekten geri kalmaz. Yaşanılan o kanlı “İç Savaş”ta Savaş Komiseri(Savaş Bakanı) olarak öne çıkan Troçki Güçlü Parti Sekreteri konumunda olan Stalin ile hep çekişme yaşar.
Yedi yıllık yönetimin Önderi konumundayken hastalanarak yaşamını yitiren Lenin sonrası yönetim birbirini alt etme çekişmesi içine girer. Onca başarısından sonra Troçki umduğu ilgiyi ve fırsatı yakalayamaz. Yönetimi elinde bulunduranların tek çekindikleri de Troçki’dir. Onu halkın gözünden düşürmeğe bakarlar. Her türlü karalama yapılır. Bütün bu işleri Politbüro üyesi de olan Parti Sekreteri Stalin, Komintern Yönetim Kurulu Başkanı Zinoviyev ile yönetimde yer alan Kamenev üçlüsü gerçekleştirir. Troçki‘de boş durmaz, onların geçmişteki yanılgılarını güdeme getirir. Öyle olunca da Troçki‘yi bir Deri Fabrikası’nda ikinci kişi konumuna bile getirmeyi düşünürlerse de, Stalin, işin o kadar ileri götürülmesine izin vermez. Troçki de zaten yenilgiyi kabullenip bütün görevlerinden çekilmek ister; yalnızca partisinin buyruğunda olacağını belirtir.
Öyle de olsa o Devrimin Önderlerindendir. Her eleştirisi, önem taşır; çok ses getirir.
Yönetimde de çekişmelerin ardı arkası kesilmez. Açmazla karşılaşan yönetim Buharin adındaki önde gelen gidişat belirleyici partilinin önermesi ile toprk sahibi egemen kesimlerle işbirliği yapılır; onların daha da zenginleşmesi istenir; Marksist ilkelerden açıkça sapılması yolu seçilir. Karşıtların eline öylelikle de yeni bir koz verilmiş olunur. Parti tabanı olan emekçi kesimin hoşnutsuzluğu da söz konusu olur.
İşte o süreçte, karşıtlar Troçki çevresinde birleşirler. Zinoviyev ile Kamenev ve de Lenin’in dul eşi saf değiştirmiştir. Etkili parti kadrolarıyla toplantı üstüne toplantılar düzenlerler. İşçilerle buluşup konuşmalar yaparak etkili olmaya bakarlar. Ne var ki, yönetim hepsini önceden haber alıp etkisiz kılma yoluna gider. Her toplantıları gürültü patırdıya boğulur. Karşıtlar, güvenlik konusunu daha da artırmak zorunda kalırlar. Basit işçi evlerinde, kırsal kesimlerde toplanırlar. Yazımın başında da belirtiğim gibi giderek mezarlıklarda(*), ormanlarda bile toplantılar yaparlar. Koşullar onu gerektirmiştir. Öylelikle, Bolşevikler, 14.ncü PartiKongresini yaparlar. Orada sert tartışmalar yaşanır. İstenilen sonuç alınamazsa da yönetim iyice silkelenir.
O yapılan eleştiriler sonrasıdır ki, toprak sahiplerinin zenginleşmesinden, egemen kesimlere arka çıkılmasından bir daha söz edilemez.
Bütün bunları şunun için dile getirdim: Hani, Kordon’da, masalarda, kuş sütünden gayrisinin yer aldığı, içkinin gırla gittiği, merkezi yönetim karşıtı olarak yasak savar gibi arada bir yemekli toplantılar düzenleniyor ya… işte o zihniyete göndermeye yapmaya çalışıyorum. O türden toplantıların yapıla gelmesinden bugüne değin alınan sonuçlar da ortadadır; bir arpa boyu yol bile alınmış değildir.
Elin oğlu, koşullar gerektirdiğinde basit işçi evlerini, mezarlıkları, ormanları bile kendileri için davayı tartışma, yol yöntem obelirme rtamı olarak seçebiliyorsa, bizimkilere, daha nice nice söylenecek sözümüz olsa gerektir(**).
Yoksa, aman iyi saatte olsunlar, demem mi daha doğru olurdu?
İyi haftalar…
___________
(*) TROÇKİ II Silahsız Sosyalist adlı kitap, sayfa 290, satır 21 /494 Sayfa/Ağaoğlu Yayınevi/1970 Basımı-İstanbul
(**) Geçen haftalar içinde yazmış bulunduğum, “SIKINTIYI BAŞINDAN BERİ YAŞAYAN ÜYELERLE BAŞARIYI GÖREREK ÜYE OLANLARA İLİŞKİN…” adlı yazımda ben de “…karşıt parti ilgilileri uyku bile uyumamalıdır; iletişim üstüne iletişime geçmeli, her bir yandaşı olacaklardan haberdar ederek, gece yarılarında gizli saklı toplantı üstüne toplantılar yapıp durmalıdırlar ki… ” diyerek benzer bir düşünceyi dile getirmiştim. “Aklın yolu birdir.” değişine çarpıcı bir örnek olsa gerek.























