AKILDA OLAN, ESRİK İKEN DİLDE OLUR;
YA DİLDE OLANIN FİİLİYATTA OLMASI…
Ülkemizde, yıllardır, sesi çok çıkan, zaman zaman da sinen yobazların, Cumhuriyet için tehdit oluştura geldiği, hep dillendirilmiş, neredeyse ilerici sivil örgütlerimizin dilinde pelesenk edilmiş, devlet kurumlarımız o tür akılla hareket edenlerden uzak tutulmaya çalışılmıştır. Daha açık anlatımla, gerici yapılanmasına gidişin izleri hep sürülmüş, aman verilmemesi konusunda özel önem gösterilmiştir. Cumriyetimizle koşut olan yobazların akıllarındaki yapılanma hayali zaman zaman gün yüzü görmüş, zaman zaman da yeraltı örgütlenişlerinin yansımaları olarak siyasal yaşamımızda hep kendisini hissettirmiştir.
Bu gidişat, bizde böyle olduğu gibi bütün dünyada da aynı doğrultuda gelişip serpilmiş, fırsatını bulduğunda da kendine yaşama alanı yaratarak, uzun süreli yönetimlere yerleşmekten çekinmemiştir. Bu konuda en çarpıcı örnek alın size komşumuz İran… Uzun süre kapalı kutu gibi dünyadan ayrışmış konumuyla, halkının halini gözler önüne getiriniz. O ülkede, Mollaların yaşadığı güç zehirlenmesiyle, halk gönenç içinde bir dinginlik mi yaşıyor, için için bir gerginlik mi? Öte yanlarındaki komşuları Afganistan’da yaşananlar ise, üniversitelerde, başlı başına, uluslararası ilişkiler alanında olsun, sosyal boyutlarıyla olsun; çeşitli sav konusu olabilecek niteliklerde değil midir? Ya bizimle nüfus oranıyla da, siyasal geçmişiyle de, çağdaş olma atılımlarıyla da, bir bakıma örtüşen, aynı yazgıları paylaşan Mısır örneğine ne demeli?
Çağdaşlığa ulaşamamış pek çok ülkede benzer sıkıntılar, şiddet sarmalları yaşanmakta olduğu, yazılı ve görsel basında günbegün yer alıyor; ilgili olanlarımız da haberdar oluyorlar.
Bu haller, içimizi sızlatmıyor mu? Benim sızlatıyor ve ayrıca derin kaygı da duyuyorum. O nedenle, hem görmezden, bilmezden gelmiyor, hem de o türden yaklaşımlara hiç yüz vermeyerek açıkça tavır alıyorum. Tersi hareketler içinde olanları da, her ortamda, gidişatlarının yanlış yönde olduğunu belirtmekten geri durmuyorum. Geçtim saygı duymaktan, kayıtsız kalmanın nelere mal olacağını, çarpıcı örnekleriyle gördüğümden, yakın çevremi olsun, sakınmaları için, uyarmadan edemiyorum.
Akılda olanın, belli bir süreç içinde dile yansıyarak eyleme dönüştüğünü, günümüzde açık seçik görmüş olduk. Bu örnekleri, günümüzde, kendi çevremizde, yurt genelimizde, gözümüze sokulurcasına, artık “Kral Çıplak” nitelik ve niceliğinde görmekteyiz.
Bir mağduriyettir tutturulup, işin ucunun nerelere getirildiği, biz çağdaş ve ilerici tutum iddiasında olanlarımızın bilincine derin derin kazınmış olmalıdır.
Asıl sıkıntının “Sınıf Bilinci” konusunda olduğu kanısıyla hareket ettiğimi, çevremdeki pek çok kişi bilir. Bunun dışında yapılan tüm yakınma ve çözüm arayışlarını kulak arkası ettiğim de gizli saklı değildir. O konuda ödün vermeyi düşünmediğim gibi kuru gürültüye de pabuç bırakmam.
80’ler ortasında başlatılan bir girişim, resmi ağızlardan açıklanırken, birkaç kişinin hareketi, olarak nitelendirilmişti. Girişimin boyutu önemli bir hal aldığında bölgede OHAL ilân edilmişti. İlerleyen aşamalarında “Düşük Yoğunluklu Savaş” nitelemesi yapılır olmuştu. Bir siyasîmiz, AB yolunun oradan geçtiğini dillendirmiş, devlet yönetiminde yıllara damgasını vuran bir başka siyasîmiz ise, o(!) gerçeği tanıdığını, açıklamıştı. Ardılı konumundaki bu günkü siyasetin başı ise, benzer bir açıklama sonrası, yaşanan süreçte, uzlaşayım, derken türlü yalpalamalarla olayı kaos boyuta getirmiş; deyim yerindeyse, yüzüne gözüne bulaştırmıştır.
Komşumuz da olan “Dev Çüç(*)” çözülüp dağılırken Balkanlarda ayrışıp ayrılmalar olurken, Kuzey Afrika’daki kanlı oluşumlar yaşanırken, bizim dışımızda, diye avunduğumuz akılda olan düşüncelerdi. Şimdi o olayların gelip dayandığı yer burnumuzun ucu. O gidişatla birlikte için için yaşadığımız iç sorunumuzun boyutu da yeni bir hal aldı.
Hele şu “15 Temmuz Kalkışması” için ne demeli? Üstelik Nato üyesi ülkeyiz; hareketin arkasında, hangi “üst aklın” olduğunun inandırıcı bir açıklaması bu güne kadar yapılamadı; aylardır olası varsayımları tartışıyoruz.
Olasılığı görüp de bizim aklımızdan bile geçirmek istemediğimiz, genel bir iç çatışmaya gidiş kaygımız, yine bildik bir kişi olan; yaptığı çıkışlarla gündem oluşturagelmiş(!) Başkent Büyükşehir Belediye Başkanınca açık ediliyor: Adam(!), ülke çapında kendi yandaşlarının “silâhlanma çabalarını” yaşanan o kalkışma hareketine bağlıyarak olağan sayıp bir işaret fişeği de ateşliyor(**). Ana akım basın yansıttı. Yalanlayan da çıkmadı.
Dün aklımızda olanlar, dilimizi de geçtim, bu gün çarpıcı fiiliyata dönüştü. Bu tanımlamayla sözün özünün de adını koyalım; birlikte yaşama istencimizde kırılganlık hassas evrede; bir kıvılcımın kızılca kıyametin kopmasına yetebileceği; tören alanı girişlerinde askeri öğrencilerin, yüksek rütbeli subayların yine askerlerce kimliklerinin sorgulanıp üstlerinin arandığı gergin günlerdeyiz; ülkemiz, bu kadrolarla iyi yönetilmiyor. Bizim, “sözün bittiği yer” değişimiz bundandır.
İyi haftalar.
____________
(*) 7 Ekim 2016 T24 Bağımsız İnternet Gazetesi:Melih Gökçek: Muazzam bir silahlanma oldu, pompalı tüfeği alan evine atıyor!
(**) Eski SSCB
