Bütün gece aralıksız yağan sağnak yağış, Sabah kendini güneşli bir havaya bırakmıştı.. Aralık ayının son haftalarında
Sabahın karanlığında sıcak yataklarından çıkıp kendini doğaya atamak için sabırsızlanan 70 kadın ..servislere binerek kayaköy dağ yolundan kayaköye doğru yola çıktık… Kayaköyün kuşbakışı şeklinde göründüğü manzaralı alana geldigimizde bizi muhteşem bir görüntü karşıladı..Kayaköy bir sis bulutu içinde tamamen kaybolmuştu…araçlar ilerledikçe bizde sis bulutunun içinde bulmuştuk kendimizi ..kayaköy gerçekten bir hayalet köye dönmüştü. İlk mola yerimiz köy meydanında ki kayaköy kuyubaşı köy kahvesi idi.burada yarım saatlik çay kahvaltı molamızı verdik…tekrar servislere binip Belen mahalesine çıktık.. mahallenin bitiminde ki tarihi su sardıcının yanında servislerden indik..hemen sardıcın yanında başlayan likya yolu başlanğıç noktasından tepeye doğru çıkışa geçerek yürüyüşümüze başladık.kayaköy arkamızda kalmıştı. Sis bulutundan ayrılarak masmavi gökyüzüne doğru ilerliyorduk..
.Bu günkü yürüyüş güzergahımız zengin doğa ve bitki örtüsü ile tamamı patika harika bir likya yoluydu…
Yağmur sonrası toprak kokusu mis gibi kokan bitki örtüsü eşliginde yürürken ıslak ve kayganlaşmış taşlarla dizili yolumuzda dikkatli yürümemiz gerekiyordu.. tek sıra halinde yürünebilen yol boyunca antik kuyular antik yapıtlar önümüze çıkıyordu… Bu muhteşem Antik yolların bencilce istilasına ara ara şahit olmak ise gerçekten çok üzücüydü .. böyle bir durum bu yürüyüşümüzde de başımıza geldi.. yakın köylerden hayvan sahipleri tarafından likya yolları hayvanlarının geçişini engellemek için koca kaya parçaları ve ağaçlardan kesilen dal parçaları tarafından sıkı sıkı kapatılmış likya yolları ..yürüyüşçülerin geçişine mani durumdaydı. Zorlanarakta olsa yolu geçmeyi başarsakta aynı durumun ilerleyen yol üstünde devam etmesi bizi çileden çıkarmıştı.. bu yolları kendi şansi malı gibi istila eden, bencilce kulanan bu kişiler için bir yasak konulmalıydı.çünkü likya yollarında sık sık karşılaştığımız arı kovanı işgali,yapılar dikilmesi,yada antik yolların yıkılarak normal araç yoluna çevrilmesi gibi durumlarda tarihe bir ihanetti ve koruma altına alınmalıydı….
Yeşilin her tonuyla bize haz veren yol inişli çıkışlı adalar manzaralı düz geniş alana varana kadar devam etti … Bu alan bizim öğlen molası verecegimiz noktaydı.. burada bizim uçurum kenarında kayalıkların arasına saklanmış nergis çiçeklerinin olduğu ve yürüyüşçülerin heyecanla bekledigi yerdi. Her yıl nergis zamanına denk getirdigimiz bu güzergah yürüyüşümüzün en görsel şovu bu bölümdü.. Bir saatlik öğlen yemegi molamızı verdik… geceden ıslanan doğada kuru odun bulamadığımız için ateş yakmamız mümkün olmadı. Yemek den sonra . Nergislerin yanına gittik . Gece yağan şiddetli yağmurdan nergislerde nasibini almış yerlere doğru serilmişlerdi.grup kuralları içinde yer alan doğada çiçek koparmama yasağını uygulamam nergisler için geçerli olamıyordu. Grubun büyük bir çoğunlugu kurallara uysada küçük bir kısmı evlerine götürmek için nergislerden toplamıştı bile. Bu alanda ayrıca bahara göz kırpmış kaya laleleri(anomon) rengarenk muhteşem görünüyorlardı.Benim için çiçekler doğada kalmalı ve sadece fotoğraflanmalılardı….
Molamız bitmiş tekrar yola çıkmıştık..bu noktadan sonra haçbele kadar yolumuz daha taşlık ve yorucu idi. Bir kısmı deniz manzarası, bir kısmı ormanlık, bir kısmı zeytinlik şeklinde devam eden bölüm haçbel antik yıkıntılara kadar devam etti. Bu alan dümdüz yeşilik bir yorgunluk molası için uygun bir yerdi ..15 dk kısa moladan sonra tekrar ormana girip likya yolundan devam ettik …yağmurdan yoğunlaşmış domuz çukurlarının kenarından ilerleyerek tekrar orman patikasına ordanda son yokuşa ulaşmıştık ..bu yokuşundan sonra inişe geçip afkule manastırının giriş levhasına
finale ulaşmıştık. Finalin hediyesi afkule manastırı ve muhteşem manzarasında fotoğraflama yapmaktı..oldukça performans kaybeden ve yorulan yürüyüşçülerin bir kısmı dik inişli ve çıkışlı afkule manastırına inmeyi göze alamasalarda başarmışlıgın ödülünü almak isteyen kalan yürüyüşçüler hedeflerine ulaşmıştı…
İki km lik araç yoluna iniş yolumuzla yürüyüşümüzü başarılı bir şekilde tamamlamıştık.. güzel unutulmaz anlara ve anılara yine imzamızı atmıştık…
KÖŞE YAZISI; MİHRİBAN ARSLAN
