AYETLERİN IŞIĞINDA
Ayet, belge, iz, işaret anlamına gelmektedir.
Cenab-ı Allah’ın kitabı, sureleri ve ayetleri, genel anlamda insanlık için, özelde ise Müslümanlar için yol gösterici, rehber ve aydınlatıcı ışıktır.
Ben de inşallah elimden geldiği ve dilim döndüğü kadar bu işaret ve izleri sizlerle paylaşmaya çalışacağım.
Bu yazımda Rahman suresinin 26-27. Ayetlerini paylaşmak istedim.
“ Yeryüzünde bulunan her şey fanidir. Azamet ve ikram sahibi olan Rabbinin vechi/yönü kalıcıdır.” (Rahman suresi 26-27)
Yeryüzünde yaşarken bazen, kesinlikle yaşadığımız dünyanın ve sahip olduğumuz tüm kıymetlerin daimi olduğunu zannederek hareket ederiz. Sahip olduğumuz tüm değerlerin geçici olduğunu; hancı değil yolcu olduğumuzu unuturuz.
Elimizdekileri kimselere kaptırmak istemeyiz, kimselerle paylaşmaya yanaşmayız. Hatta başkalarına ait olanlara da göz diker, onları nasıl elde edebileceğimizin planlarıyla hayal kurarız.
Ama gün gelir, sahip olduklarımız elimizden kum misali kayıp gider. Önce sağlığımızı kaybetmeye başlarız. Sonra sevdiklerimizin bize veda ettiklerine şahit oluruz. Yaşlılık belirtilerini kaybetmek için çırpınırız. Biz daha genciz, tuttuğumuzu koparırız, deriz ama tuttuklarımız elimizde kalır. Yokuşa tırmanamayız, biraz koşunca nefesimiz kesilir. Bin bir türlü hastalıklar tebelleş olur, yolunu bilmediğimiz hastanenin kapısından ayrılmaz oluruz. Eski tanıdıklarımızla artık hastane kapısında buluşmaya, selamlaşmaya; oğlumuzu, kızımızı, işlerini ve sağlıklarını orada sormaya başlarız.
“ Kullü men aleyha fan “
Yerin üstünde yaşayan kim varsa hepsi fanidir.
İşçisi de fanidir, patronu da fanidir. Memuru da fanidir, amiri de fani. Yeryüzünde dikili bir ağacı olmayanı da fanidir. Karun gibi varlıklı olanı da fani. Hizmetçi de fanidir, mevki makam sahibi de fani. Mal sahibi de fani, kiracı da fani…
Herkes gününün gelmesini, vadesinin dolmasını bekliyor, farkında olarak veya farkında olmadan…
“ Mal sahibi, mülk sahibi… Hani bunun ilk sahibi? Malda yalan, mülk de yalan… Var biraz da sen oyalan…” diyen Yunus Emre ne kadar doğru söylemiş.
Yüce Rabbimiz de onun için “ Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden (oyalanmaktan) ibarettir.” Buyurmuyor mu?
Peki, gidiş nereye? Varış nereye?
Düşünülmesi gereken bu değil mi?
Kalıcı olan nedir?
Kalıcı olan Celal ve ikram sahibi Rabbinin yönüdür…
Allah’ın Selam’ı, Rahmeti, Mağfireti ve bereketi üzerinize olsun…
