MORTIRNAKLARIN KARDELEN CESARETİ
Cumartesi akşam, pazar günkü yürüyüş heyecanıyla çantamı hazırladım.Zorlu bir parkur olduğu bilgisi geçen pazar yürüyüşümüzün finalinde Mama Restaurantta demlenen çaylarımızla tatlandırdığımız bir gün batımı manzarasında grup liderimiz Yusuf Ceran tarafından özellikle belirtildi…Bu açıklamanın ardından; 500-600 metre irtifa kazanacağımız,5 km dik tırmanış yapacağımız ve kısmen karlı bir parkur olacağı bilgisini edinmiş olduk… Gün batımını her zaman üzülerek seyrederim,bu anın; denizin ,üzerine bırakılan yorgunlukları,kıyısında bas bas bağırdığımız öfkelerimizi,kederlerimizi umutlarımızı,hatta sevinçlerimizi karaya attığı ,çakıl taşlarının ve kayaların yutup içine hapsettiği an olduğunu düşünürüm. Herkesin bir masalı vardır …Bu yüzden severim beyaz, pembe ,mor, kırmızı çakıl taşlarını.Kendimce onlarda nice insanların haykırışları,serzenişleri hapsolmuştur.Avucuma alır okşar severim onları.Karıştırıp sallarım ki içlerine hapsettikleri umutları ,hayalleri,sevinçleri mutlulukları azat etsinler… .Bugün 8 Mart dünya emekçi kadınlar günü.Yürüyüş toplanma yerimiz Saliha Sultan Pastanesi Merkez çarşı şubesinde grup liderimiz Yusuf Ceran ve Sezai arkadaşımızın gruptaki kadın arkadaşlara karanfil sunması çok zarifti.Göstermiş oldukları incelikten ve duyarlılıktan dolayı kendilerine bir kez daha teşekkür ediyorum.Zorlu bir parkur olmasına rağmen;51 kişinin katılımıyla üç araçla kaptan İlhan’ın kullandığı araçta hoş müziklerle süslenmiş bir yolculuk daha başladı.Anlaşılan o ki “TÜRK’E DURMAK YARAŞMAZ.TÜRK ÖNDE TÜRK İLERİ”dizesi kazınmış benliğimize,.Kayacık köyünde araçlardan iniyoruz.Tırmanışlarda önceki yürüyüşlerde edindiğimiz tecrübelerimizden yola çıkarak terlememek için kalın giysilerimizi çıkarıp yavaş yavaş tırmanışa geçiyoruz….Yürüyüşte irtifa artıkça; performans kayıpları da başlıyor.Tırmanış oldukça dik…Yolculuğun ilk km sinde rastladığımız buranın köylüsü bir amcamız bize atıyla ,sohbetiyle ve tecrübeleriyle eşlik ediyor.Yolun karla kaplı olduğunu,karadan araçla ulaşılamayacağını ihtiyaç olursa (dilerim olmaz) bize ancak bir helikopterle ulaşılabileceğini söylüyor ÇıKTIK AÇIK ALINLA. deyip devam ediyoruz.Duraklamalarda amca da bizimle ara veriyor sohbet devam ediyor .Bir ara atına binsek bizi tepeye çıkarır mı esprisi yapalım dedik .Amcamın”Sıkıyorsa binin üstünden atıyor.Ben niye yürüyorum sanıyorsunuz”cevabı noktayı koydu……Sezai arkadaşımız (sağ olsun )tırmanışta arkadaşların yükünü hafifletip çantalarını taşıma inceliğini gösteriyor.Tırmandıkça,evimdeki manzarasıyla yüksek dağlarımız olarak seyrettiğim,Mendos ve Baba dağı ile neredeyse aynı seviyeye gelmek üzereyiz……Arkada kalanlar bekleniyor. Tırmanmakta zorlananlara eller uzatılıyor……Artçımız Hüseyin Özcan dan türküler,Recep Sayar arkadaşımızdan sanat müziği dinleyerek tırmanışlarımız daha bir renklenip çıkılır hale geliyor.Bu renklere doğanın renkleri de eklenince gün bir ziyafete dönüşüyor…Tırmanışın son metrelerindeyiz başımı kaldırıp derin bir nefes alayım diyorum tam karşımda AKDAĞ. Adını kirletmemiş saflığını ve temizliğini korumuş,bembeyaz,Pırıl pırıl tüm heybetiyle dim dik yükselmekte. Bulunduğumuz yer 1900 metrenin üstünde.AKDAĞ 3050 metre.Üzerindeki ağır kar örtüsüyle, eteğinden üstümüze yansıttığı rengarenk ışık kırılmalarıyla ,heybetli duruşuyla bizlere ilham olan manzarası yorulmaya DEĞDİ dedirtiyor…Önümüzde zaman zaman 70 cm i bulan yumuşamış kar örtüsüyle kaplı bir yol var.Yavaş yavaş ayaklarımız botlarımızın içine dolan karların erimesiyle ıslanmaya başladı.Her ne kadar kendimizce önlemler alınmış olsak da bu gün bu ayaklar ıs-la-na -caaakk….Arada sırada kara saplanan arkadaşlar bu günün fotoğraf konularından en eğlencelisi..Her şeye rağmen deklanşörlere basılıyor.Arkadaşlarımızın bu güzel ve eğlenceli hallerini karelere yerleştirmeye çalışan gönüllü fedakar fotoğrafçılarımızın hallerini görüntülemek de bizlere kalıyor.Onlar( Mustafa Serkan Mutlu,Asım Başaran,Hasan Şener. Sezai Kebapçı,Doğan Yılmaz……) bu komondo çeviklikleriyle biz acemilerin karelerinde yerlerini alacak……Ak dağların eteklerinde Cemalanı’nda (1850 metre) yemek molası veriyoruz.Sofralarda herkesin bahçesinden ,mutfağından yükte hafif lezzette ağır mütevazi azıklar var.Arkadaşlar Sakal likeni ile mayaladığım yoğurdun tadını merak ettikleri için ben de tadımlık yoğurt getirdim,beğenildi.Yemekler yendi çaylar,kahveler içildi .Üzerindeki kar örtüsünün adeta, saten tül karışımı bir gelinliği andırdığı AKDAĞIN eteğinden ayrılmadan önce pozlar verildi deklanşörlere basıldı.Anılar güzel karelere aktarılmak üzere kayda geçti…..Her iki tarafı da karla kaplı bir dere yatağından karşıya geçerek yürüyüşe tekrar başlayacağız.Mehmet Selim,Sezai başta olmak üzere arkadaşlar karşıya geçişi sağlamak için dere yatağına büyük taşlar atarak yol oluşturuyorlar.Burda ele ele omuz omuza dayanışması var.Herkes karşıya geçmeden yürüyüşe başlanmıyor.Öyle arkadaşlarımız var ki yeri geldiğinde baton,yeri geldiğinde koltuk değneği , yeri geldiğinde halat olabilen incelikte ve fedakarlıktalar .Sağolsunlar. Cemalanı’na ve AKDAĞ’A el sallayıp iniş için ,geldiğimiz yola paralel olarak devam ediyoruz .Burada bize kardelenler eşlik ediyor,Canlı kardeleni ilk kez kez görüyorum.Boynu bükük bir çiçek olmasından dolayı merak edip yazım esnasında araştırdım ;rivayete göre: Kardelen güneşe aşık olur.Tek istediği güneşi görmektir.Allah’tan bir kez olsun güneşi görmeyi diler .Allah’ta ona ; Sen narin bir çiçeksin güneşi görürsen ölürsün der ve düşünmesi için ona zaman tanır.Kardelen bu zaman zarfında kararını verir.sonucu ne olursa olsun güneşi görecekdir.Allah’ın huzuruna çıkar ve kararını açıklar.Allah onun bu cesaretini takdir eder .Son bir kez daha onu bu kararından vazgeçirmeye çalışsa da kardelenin ısrarlarına dayanamaz.Ona güneşi gösterecektir.O an gelir kardelen güneşi görmek için karların üzerine çıkar .güneşi görür, boynu yavaşça bükülür ve çok geçmeden ölür…….Diğer bir rivayete göre de: Karda açan iki kır çiçeği bir birine aşık olur.Kışın soğukta açmayıp baharda açmaya, birbirlerini doyasıya görmeye karar verirler.Birisi dayanamayıp sevdiğini biran önce görebilmek umuduyla kışın açıverir.Gözü sevdiğini arar ama bulamaz öyle üzülür ki… “EĞER KARDELEN KADAR CESARETİN YOKSA SAKIN AŞIK OLMA” sözü kulaktan kulağa söylenir durur…Son kardelenleri de geride bırakırken arkadaşların saçlarının arasında kardelenler görmüştüm.Şimdi düşünüyorum da baş tacı edilmeyi hak ediyorlar…..Kardelenler o boynu bükük ,fedakar ,aşkı uğruna ölümü göze alan kardelenler…Çoban köşkünden sonra iniş başlıyor… Grup yöneticilerimizden Doğan Yılmaz elinde kardelenlerle günün anlam ve önemine dair son kutlama maiyetinde bir incelikle bizlere kardelenlerden sunuyor.Kendisine çok teşekkür ediyorum…Önde sedir ağaçları , arkada Akıncılar köyü manzarası eşliğinde iniş başladı .(Bu arada arkadaşların çantalarında Sedir sakalları yerlerini aldı)Şimdi irtifa kaybediyoruz .Kulaklarda ve dizlerde zorlanmalar başladı.Bu yüzden ara ara kısa molalar vererek devam ediyoruz.Arkadaşımız Bekir Gourd’un kuru ağaç dallarından birkaç parça aldığını görüyorum.Bu dalların üzerinde yaptığı çalışmalarla, onları bir sanat eserine dönüştürdüğünü biliyoruz.İnişin son kilometresine doğru aşağılarda arkadaşları görüyoruz.Şoför arkadaşlarımızın hazırlayıp getirdiği çay ve kahvelerinden herkes payına düşeni almış .Güneşin altında yemyeşil çimenlerin üzerine uzanmışlar.Kısa bir süre sonra bizler de bitişe varıyoruz…Her şeyin yolunda gittiği, zorlu ama sonucu özgüven arttırıcı bir yürüyüşü daha tamamlamanın keyfiyle; çaylar kahveler yudumlandı. Yorgunluklar çimlerin arasından toprak anaya bırakıldı. ANALAR Ahh analar elleri öpülesi analar,ablalar.kız kardeşler,kadınlar kadınlarımız …yazımı MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN “EY KAHRAMAN TÜRK KADINI SEN YERLERDE SÜRÜNMEYE DEĞİL OMUZLARDA YÜKSELMEYE LAYIKSIN”sözüyle noktalıyorum. Saygılar,sevgiler,selamlarımı yolluyorum Mortırnaklar yoldaşlarımla. Sevgili Fethiye’liler Doğa yürüyüşlerimizle baharla,canlanalım…
Bahriye Doylan. 12/03/2015
Grup Üyesi
