Hoşgeldiniz  
..................................................... .................................................... ...............................................

ATATÜRKÇÜLERİN YOL ARKADAŞLIĞI ÜZERİNE

3. Güngör Berk | 30 Mart 2021 | KöşeYazar A- A+

ATATÜRKÇÜLERİN YOL ARKADAŞLIĞI ÜZERİNE

 

Birçok kavram gibi yol arkadaşlığı kavramı da günümüzde içi boşaltılan ve yerli yersiz kullanılan bir kavram oldu. Şüphesiz bu sözcüklerle, aynı amaca birlikte yürüyen bir öbek insanın aralarındaki ortak düşünsellik, duygudaşlık, işbirliği ve dayanışma tarif ediliyor olmalı.

Ancak kavram bunların ötesine de geçiyor. İşte bu yazıda, yol arkadaşlığı kavramını sorgulayarak,  kavram üzerinden örgütsel davranışımızın gelişmesine katkı sunmayı amaçladım.

Yol Arkadaşlığını Tamamlayan Değerler

Yol arkadaşlığı devinimsel bir kavramdır. Yol, tanım olarak bir hareketliliği içerdiği için, o hareketlilik içinde arkadaşlığın önemi, değeri vurgulanmak istenir.

Elbette öncelikle yolculuğun amacı sorgulanmalıdır. Nereye gidiyoruz? Bu soru belirleyicidir. Hırsızlar bile bir amaç için yol arkadaşlığı ettiklerini iddia edebilirler…. Ama bu bizim anladığımız yol arkadaşlığı mıdır? O halde, kavramın bizim anladığımız anlamda içinin doldurulması için,  tanımlamayı “nitelememiz” gerekir.

Kavram esasen yoldaşlık ile eşanlamlıdır. Yoldaş kelimesi, 68 kuşağının bilinçli kullanımından sonra, özellikle 1980’li yıllardan sonra ülkemizde daha çok popüler kültürün bir metası gibi ifade edilmiş, neoliberal politikaların esiri olmuş bir toplum tarafından alaya alınmış ve bir süre sonra da kullanımdan kaldırılmıştır.

Biz kavramı, özüne bağlı kalarak, Büyük Devrimci Mustafa Kemal Atatürk’ün yolundan yürüyenlerin yol arkadaşlığı ya da dava arkadaşlığı olarak ele alacak, bu yoldaşlık nasıl olmalı? Sorusuna yanıt vermeye çalışacağız.

Bu kavramda YOL, GERÇEK ARKADAŞLIĞIN SINANDIĞI BİR ORTAMDIR, BİR ÖLÇME İŞLEMİDİR. YOL ARKADAŞLIĞI İSE BAŞLI BAŞINA KURALLARI OLAN, İŞ BÖLÜMÜ GEREKTİREN BİR “ÖRGÜTLENME ORTAMINI” TANIMLAR.

Bu örgütlenme ortamında:

Ne kadar güvenilir, çalışkan ve fedakârsınız? Yolculuğun amacı için ne kadar doğru kararlar alacaksınız? Yetenekleriniz yolculuğu kolaylaştıracak mı? İlk engelde bırakacak mısınız? Yorulacak mısınız? Ortak akla katkı verecek misiniz? Eksiğinizi görecek ve tamamlayacak mısınız? Duygu ile aklı, öznellik ile nesnelliği birbirinden ayırt edebilecek misiniz? Yol arkadaşlarınıza kendi fikirlerinizi dayatacak mısınız? Yoksa farklı fikirlere tahammül edecek misiniz? Arkadaşlarınızı ikna etmek için, kazanmak için çaba gösterecek misiniz? Arkadaşlarınız hakkında yapılan dedikodular için nasıl tepki vereceksiniz? Açık sözlülük ve dürüstlükle arkadaşlarınıza eleştiri, kendinize özeleştiri yapabilecek misiniz?…

Bu ve benzeri soruların tamamı önemlidir.

Şimdi yol arkadaşlığı yapanlarda bulunması gereken bazı özellikleri şiirlerle destekleyerek örnekleyelim:

Yol arkadaşlığında karşılıklı saygı, güven, fedakârlık, çalışkanlık gibi değerler olmazsa olmazdır. Yol arkadaşları birbirlerini yarı yolda bırakmazlar:

“Kadılar müftüler fetva yazarsa

İşte kement işte boynum asarsa

İşte hançer işte başım keserse

Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan” (Pir Sultan Abdal)

  •        Yol arkadaşlığı yapanlar, kişisel çıkarları için birbirinin sırtına basmazlar, ama ulaşmak istedikleri ortak amaç için birbirlerine sırt verir, eksiklerini tamamlarlar.

“deli çığlıklar atıp avaz avaz

burnumun dibinden gelip geçti de yaz,

ben, bir demet mor menekşe olsun

getiremedim

sana!

Ne haltedek,

dostların karnı açtı

kıydık menekşe parasına!” (Nazım Hikmet Ran)

  •        Yol arkadaşları, birbirlerinin başarısızlığını bekleyip onu davadan eksiltmezler, onu tamamlayarak davanın nefer sayısını ve niteliğini arttırırlar. Arkadaşın ettiği kötülük, düşmanın kötülüğünden daha ağır ve yaralayıcıdır.

“Şu ellerin taşı hiç bana değmez/

İlle dostun bir tek gülü yaralar beni” (Pir Sultan Abdal)

  •        Yol arkadaşları, birbirlerini açık sözlülükle eleştirmeyi de, kendilerine özeleştiri yapmayı da bilirler. Böylece birbirlerini ikna etmeye, kaybetmemeye çalışırlar:

“Dostluk dediğin eşsiz bir kitap/

Sevmediğin sayfaları varsa atla/

Sayfayı kökünden yırtmak şart mı” (Bedri Rahmi Eyüboğlu)

  •        Yol arkadaşlarının bağını güçlendiren şey ırk, mezhep, hemşeri ilişkileri olamaz. İlişkileri belirleyen ana öğeler karşılıklı güven, ideolojik sağlamlık, ulusal bilinç, ahlak ve erdemdir.

Yürümek;

dost omuzbaşlarını

omuzlarının yanında duyup,

kelleni orta yere

yüreğini yumruklarının içine koyup

yürümek!..

Yürümek;

yolunda pusuya yattıklarını,

arkadan çelme attıklarını

bilerek

yürümek… (Nazım Hikmet Ran)

  •        Yol arkadaşlığı bir örgütlenmeyi tarif ediyor ise iş bölümü yapılırken en önemli unsurlar kişilerin mücadele için ayıracağı zaman, vereceği emek, kişisel ilgi, yetenek, uzmanlık alanlarıdır. Bu ölçütlerin dışında kimse herhangi bir makam, mevki, çıkar beklentisi içine giremez:

“Bütün dünya senin olsun/

Bir dost bir post yeter bana” (Seyyid Nizamoğlu)

  •        Çünkü bilirler ki, yol tehlikelerle ve engellerle doludur. Ve o yolda en zayıf zincir halkası kadar gücün vardır:

“İşte bir yol ki hep çakıl ve diken/

Geçeceksin o yoldan yarın sen/

Geçeceksin ayakların yorgun/

Ellerin şerha şerha bağrın hun” (Tevfik Fikret)

Ve son söz, yola çıkanın kararlılığı içindir:

“Hey anam hey!/

Yolcu yolunda gerek/

Bazı altımızda kuş tüyü döşek/

Bazı örtünecek yorgan bulunmaz!” (Nazım Hikmet Ran)

 

ÖNER TANIK

1159 Kez Görüntülendi.
Etiketler:
Yorumunuz
Konu hakkındaki görüşleriniz nelerdir?

*

code

*

EN SON HABERLER

Özel Reklam Alanı

* * * * * Oscar Rent A Car * * * * *

Bu Kitabı Okumalısınız!

Bu Kitap Başucu Kitabıdır
DOLAR 9,5089
EURO 11,0919
BIST 13,1594
ALTIN 544,97

Çok Okunan Haberler

Haberlerin kopyalanması telif hakkı ihlalidir. © 2021 FETHIYE GAZETESİ Tüm Hakları Saklıdır.
Reklamı Gizle
Reklamı Gizle