Hoşgeldiniz  
.................................................................................. ...................................................................

ACIYI KANIKSAMAK

6. Mehmet Uçar | 04 Nisan 2016 | KöşeYazar A- A+


ACIYI KANIKSAMAK

Değerli okurlarım, gün içinde milletçe haber izlemek için televizyonu açmaya korkar hale geldik, dersem herhalde abarttığımı düşünmezsiniz değil mi? Sabahtan akşama dek ailesinin nafakasını temin için işinde gücünde olan bizler her akşam haber bültenlerinde, inanın, acılar denizinde yüzüyoruz.

Zira gün geçmiyor ki terör saldırıları nedeniyle vatanımızın bir köşesinden bir başka ücra köşesine yayılan acı bir haberle yüreğimiz kavrulmasın. Öyle ki her haber beraberinde acıklı bir hikayeyi getiriyor. Yahut da  yitirilen babaların, eşlerin, nişanlıların ve evlatların yanında  bir de umutlarımızı götürüyor.

Çoğu kez hedef ayırt etmeksizin bazen canlı bomba patlatılarak bazen keskin nişancı marifetiyle bazen de bomba yüklü araçlarla yapılan bu hain eylemler sonucu günbegün ya asker ya polis ya da masum vatandaşlarımızı göz göre göre kaybediyoruz.

Malumunuz, geçen haziran ayından bu yana bir anda savaş alanına dönen ve yetkililerimizin tespit yapmak ve benzer metinlerle lanetlemekten öte pek de bir çare bulamadığı bu eylemler karşısındaki hem sorumluların hem basının hem de biz sıradan insanların tavrının sorgulanması icap ediyor.

Kanaatimce her gün yaşanan onca acının üstüne bir başka acı daha var bizi üzerinde derinlemesine düşündürmesi gereken. Acaba bu fedakarca mücadelelerini şahadetle taçlandıran yiğitlerimizin acılarını bireyler olarak ne kadar yakından hissediyoruz? Ve o duygu yoğunluğu ne kadar sürüyor benliğimizde?

Tıpkı vücudun herhangi bir uzvuna gelen acı ya da tatlı bir duygunun diğer organlarımızı da derhal etkilemesi ve teyakkuza geçirmesi gibi sevinçte ve tasada kalbi birlik ve ruhi ahenk içinde olması beklenen milli bütünlüğümüz geleceğe dair ne ölçüde umut vaat ediyor?

Kesinlikle bilinmeli ki terörün asıl gayesi bir milleti oluşturan bireylerin yüreklerinin bir ve beraber çarpmasına mani olmak ve onun bu amacına ulaşamaması için en yetkilimizden en sıradan vatandaşımıza kadar her birimize ayrı ayrı ve devredilemez biçimde önemli görevler düşüyor.

Elbette doğrudan hiç kimseyi suçlayabilecek durumda değilim; ancak her gün gelen ve bir anlamda sanki hayatımızın bir parçasıymış gibi algılamaya başladığımız asker-polis şehit haberlerinin kalbimizde oluşturduğu acıyı uzun süreli hissetmekte ve taşımakta zorlandığımızı gözlemliyorum.

Bence bizi asıl yaralaması gereken durum bu ve milletçe topyekun bir yürüyüş ya da miting yaparak yüreğimizin toplu attığını, ateşin yalnızca düştüğü yeri yakmadığını ve hepimizi derinden sarstığını, teröre karşı duyarlılığımızın had safhada olduğunu, acıyı asla kanıksamadığımızı ve kanıksamayacağımızı dosta-düşmana ilan edecek güçlü ve hiçbir siyasi görüşün tekelinde olmayan organizasyonlara ihtiyacımız var.

Ancak gerek iktidarın çözüm sürecindeki kendi ihmaline dönük ciddi bir özeleştiriden uzak tutumu gerek muhalefetin gün gün artan şehit sayısını iç politikada değerlendirme niyet ve girişimi gerekse basın organlarının şehitlere dair haberleri “üç şehit, sekiz şehit” diyerek istatistiki bir veri gibi değerlendiren ruhsuzluğu bu konuda bir şeyler yapmak isteyen vatandaşları da doğrusu yalnız bırakıyor.

Demem o ki korkup sinmek, eve kapanmak, gündelik hayatın gereklerini askıya almak ne kadar yanlışsa buna mukabil hiçbir şey olmamış gibi davranmak, en acılı günlerde eğlence programlarının reyting patlaması yaşaması ve acıları kanıksamak da o ölçüde teröre hizmet eder. Denge, lütfen birazcık denge!..

mehmetucar

2337 Kez Görüntülendi.
Etiketler:
Yorumunuz
Konu hakkındaki görüşleriniz nelerdir?

*

code

*

EN SON HABERLER

Özel Reklam Alanı

* * * * * Oscar Rent A Car * * * * *

Fethiye’de Konaklama Fırsatı

Bu Kitabı Okumalısınız!

Bu Kitap Başucu Kitabıdır
DOLAR 8,2844
EURO 9,7602
BIST 1,1755
ALTIN 500,40

Çok Okunan Haberler

Haberlerin kopyalanması telif hakkı ihlalidir. © 2020 FETHIYE GAZETESİ Tüm Hakları Saklıdır.
Reklamı Gizle